I SA/Gl 105/08

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 maja 2008 r. sprawy ze skargi K.Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych w kwestii wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić skarżącej adwokata. Odpowiadając w terminie na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości [...] zł, skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu podniosła, że od 1 sierpnia 2007 r. jest osobą bezrobotną oraz że stoi przed koniecznością spłaty ciążących na niej zobowiązań publicznoprawnych, objętych postępowaniem egzekucyjnym. Według wniosku skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnim synem i nie posiada żadnego majątku poza udziałem we współwłasności nieużytku o powierzchni 0,006 ha. Wnioskodawczyni oświadczyła, że utrzymuje się dzięki pomocy rodziców, pobierających skromne emerytury. Odpowiadając na wezwanie do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, skarżąca wyjaśniła, że jej małżonek – mimo iż nadal jest zameldowany w zajmowanym przez nią mieszkaniu, stanowiącym zresztą jego własność – wyprowadził się, pozostawiając rodzinę bez środków do życia. Ponadto nadesłała w szczególności zaświadczenia – jedno z dnia 18 kwietnia 2008 r. potwierdzające, że od dnia 27 września 2007 r. jest osobą bezrobotną, nie posiadającą prawa do zasiłku oraz drugie informujące, że jest pacjentką Dziennego Oddziału Leczenia [...], zobowiązaną do obecności na sesjach terapeutycznych. Skarżącej przyznano już prawo pomocy w sprawie o sygn. akt III SAB/Gl 2/07 – postanowieniem z dnia 8 listopada 2007 r. zwolniono ją z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i ustanowiono dla niej adwokata z urzędu. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 przywołanej ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że w świetle oświadczeń skarżącej oraz dokumentacji, zarówno tej przez nią nadesłanej, jak i tej znajdującej się w aktach administracyjnych (np. odpisy: decyzji z dnia 1 października 1999 r. o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej wpisu dotyczącego skarżącej, k. 52, pisma potwierdzającego zamknięcie rachunku bankowego, k. 44 oraz dokumentacji postępowania egzekucyjnego, k. 1-43), powyższą przesłankę należy uznać za udowodnioną w wystarczającym stopniu. Niewątpliwie bowiem wnioskodawczyni jest od dłuższego czasu osobą bezrobotną, nieposiadającą prawa do zasiłku oraz mającą problemy zdrowotne. Nie można również tracić z pola widzenia ciążących na niej zobowiązań publicznoprawnych, dochodzonych w trybie egzekucji. Wreszcie brak też jakichkolwiek podstaw, by podważać wiarygodność oświadczeń strony, według których jej małżonek opuścił rodzinę, w wyniku czego pozostaje ona we wspólnym gospodarstwie domowym jedynie z małoletnim dzieckiem, będącym na jej utrzymaniu. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.