I SA/Gl 1051/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G., D. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. postanawia skargę odrzucić Pismem złożonym w dniu 6 lipca 2016 r. D.G. i J. G. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., oznaczoną w sentencji postanowienia, w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej także: P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z analizy akt sprawy wynika, iż zaskarżoną decyzję doręczono skarżącym w dniu 2 czerwca 2016 r. Tym samym termin do wniesienia skargi upłynął skarżącym w dniu 4 lipca 2016 r., albowiem 2 lipca 2016 r. wypadał w sobotę, zgodnie zaś z treścią art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Tymczasem skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przez skarżących osobiście w dniu 6 lipca 2016 r., co wynika z prezentaty wpływu do organu. W związku z powyższym uznać należy, iż wniesienie skargi nastąpiło po upływie trzydziestodniowego terminu, przewidzianego na wniesienie skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia 2