I SA/Gl 1053/07

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.M.P w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 maja 2005 r., sygn. akt I SA/Gl 945/04 w sprawie podatku od nieruchomości w kwestii wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Odpowiadając w terminie na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości [...] zł, wystosowane ponownie po oddaleniu zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia tego wpisu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2008 r., sygn. akt II FZ 97/08), skarżąca, reprezentowana przez swojego ojca, działającego w charakterze jej pełnomocnika, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, zwróciła przede wszystkim uwagę na niskie dochody jej trzyosobowej rodziny, ograniczające się do wynagrodzenia jej małżonka w wysokości [...] zł. Skarżąca podkreśliła, że dochody te w przeliczeniu na osobę nie przekraczają minimum socjalnego. Podniosła również, iż jest gospodynią domową, zajmującą się wychowaniem małoletniego syna, który jako wcześniak ma liczne problemy zdrowotne (nawracające infekcje dróg oddechowych i ucha środkowego, schorzenia ortopedyczne i okulistyczne). Według wniosku skarżąca, poza prawem do lokalu, w którym zamieszkuje, nie posiada żadnego majątku. Referendarz sądowy wezwał pełnomocnika strony do uzupełnienia w terminie siedmiu dni wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: udokumentowanie wysokości wszelkich dochodów uzyskiwanych przez skarżącą i osoby pozostające z nią w gospodarstwie domowym (wskazano, że należy w tym celu nadesłać odpis umowy o pracę małżonka skarżącej oraz zaświadczenie pracodawcy o wysokości wynagrodzenia wypłaconego mu w ostatnim miesiącu, wskazującego też formę tej zapłaty, a nadto zaświadczenia o wysokości wynagrodzeń, honorariów i innych należności oraz świadczeń z okresu ostatnich sześciu miesięcy), przedłożenie stosownego zaświadczenia wydanego przez właściwy urząd pracy, potwierdzającego, że skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nadesłanie kopii zeznań podatkowych za rok 2007 złożonych przez skarżącą, jej małżonka oraz inne osoby pozostające z nią w gospodarstwie domowym, przedłożenie wyciągów i wykazów z wszystkich rachunków bankowych posiadanych przez skarżącą i osoby pozostające z nią w gospodarstwie domowym, obrazujących operacje dokonane w ich ramach w ciągu ostatnich trzech miesięcy oraz dokumentów dotyczących lokat i kont (zastrzeżono, że w przypadku, gdyby rachunki te były zajęte, należy przedstawić potwierdzające ten fakt zaświadczenie wystawione przez bank, informujące o wysokości zajęć oraz sposobie ich spłaty), sprecyzowanie miesięcznej wysokości wydatków związanych z leczeniem, w szczególności z zakupem leków, i wykazanie tych wydatków za pomocą faktur VAT, paragonów wystawionych przez apteki, szpitale, przychodnie itp. oraz udokumentowanie za pomocą kopii faktur lub rachunków wysokości wydatków z tytułu stałych opłat związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego. Wykonując to wezwanie, skarżąca nadesłała jedynie odpis zeznania podatkowego za 2007 r. złożonego przez nią wspólnie z małżonkiem (według niego tylko ów małżonek uzyskał przychody – w kwocie [...] zł), informując, że pozostałych dokumentów, m. in. dotyczących zajęcia rachunku bankowego, nie była w stanie dostarczyć z powodu nieobecności męża, który się nimi zajmuje. Oświadczyła też, iż nie jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna. Wnioskodawczyni sprecyzowała wysokość swoich miesięcznych wydatków na kwotę [...] zł, w tym [...] zł na lekarstwa, nie przedstawiła jednak jakichkolwiek rachunków w tym zakresie. Skarżącej przyznano już prawo pomocy, m.in. w postępowaniu zakończonym wyrokiem, którego wykonania domaga się ona obecnie – postanowieniem z dnia 4 października 2004 r. zwolniono ją od kosztów sądowych. Mając na względzie powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m. in. zwolnienie od kosztów sądowych – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, w pierwszej kolejności wytknąć należy stronie skarżącej, że wykonała wezwanie do uzupełnienia danych zawartych we wniosku jedynie w nieznacznym zakresie, nadsyłając tylko jeden z licznych dokumentów, o które ją wzywano, mimo iż brak było przeszkód uczynić zadość wezwaniu w większym stopniu. Dotyczy to zwłaszcza dokumentacji dotyczącej kosztów związanych z leczeniem oraz utrzymaniem gospodarstwa domowego, która powinna znajdować się w posiadaniu skarżącej jako osoby prowadzącej to gospodarstwo. Niemniej jednak przedłożony odpis zeznania podatkowego pozwala stwierdzić, że przesłanka przyznania prawa pomocy została wystarczająco wykazana. Dane wynikające z tego odpisu dają w szczególności dostateczną podstawę do stwierdzenia, że sytuacja skarżącej nie uległa w ostatnim czasie poprawie uzasadniającą taką ocenę jej możliwości płatniczych, która odbiegałaby od oceny wyrażonej we wspomnianym postanowieniu z dnia 4 października 2004 r. W świetle analizowanego zeznania wnioskodawczyni nadal nie osiąga bowiem żadnych dochodów, natomiast dochody jej małżonka wzrosły na tyle nieznacznie, iż w dalszym ciągu nie stwarzają możliwości uiszczenia kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.