I SA/Gl 1053/16

PostanowienieWSA w Gliwicach2017-10-02

Skład orzekający: Bożena Suleja – Klimczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, pomimo złożenia kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym rozstrzygnięciu poprzedniego wniosku?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeżeli pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis sądowy. Złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym rozstrzygnięciu poprzedniego wniosku w tym przedmiocie nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego i nie uchyla skutków prawnych prawomocnego rozstrzygnięcia.
Stan faktyczny
Skarżący R. Ł. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. W trakcie postępowania skarżący kilkukrotnie składał wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Po odmowie przyznania prawa pomocy i prawomocnym utrzymaniu w mocy tej odmowy, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego. Pomimo kolejnych wezwań i złożenia kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, wpis nie został uiszczony, co skutkowało odrzuceniem skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja – Klimczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 2 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: odrzucić skargę. Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą R. Ł. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym w kwocie [...] zł. Na powyższą decyzję R. Ł., reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w której zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2016 r. starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, a następnie Sąd rozpoznając sprzeciw, postanowieniem z dnia 16 stycznia 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia 8 listopada 2016 r. Z uwagi na powyższe, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 stycznia 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpowiadając na wezwanie, skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 9 maja 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy, a Sąd postanowieniem z dnia 10 lipca 2017 r. sprzeciw ten odrzucił. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone. W konsekwencji, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 sierpnia 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 16 stycznia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 września 2017 W dniu 13 września 2017 r. skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy (niepodpisany). Wymagany wpis sądowy od skargi do chwili obecnej nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "ppsa", skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ponadto należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z orzecznictwem, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci aktualność; gdy nastąpi odmowa zwolnienia, wezwanie powinno być powtórzone po uprawomocnieniu się odmowy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2005 r., sygn. akt II FZ 125/05, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż postanowieniem z dnia 9 maja 2017 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, a sprzeciw od tego postanowienia został odrzucony. Orzeczenie to zaś nie zostało zaskarżone. Wobec powyższego wezwano pełnomocnika skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Termin zaś do uiszczenia wpisu, liczony od dnia doręczenia wezwania, tj. od dnia 6 września 2017 r., upłynął z dniem 13 września 2017 r. Podkreślenia przy tym wymaga, że złożony przez skarżącego ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zapobiegł skutkom tego stanu rzeczy, w szczególności nie przerwał terminu do uiszczenia wpisu. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy wniesiony on został po merytorycznie i prawomocnie rozstrzygniętym uprzednim wniosku w tym przedmiocie. Ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 21 kwietnia 1999 r., sygn. I CKN 1461/98, publ. OSNC 1999, nr 11, poz. 196; z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. I CKN 1064/97, publ. OSNC 1999, nr 9, poz. 153; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt II FSK 649/06; z dnia 3 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 53/09). W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 ppsa, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło