I SA/Gl 1061/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk, po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.T. i H. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. p o s t a n a w i a skargę odrzucić WSA/post.1 - sentencja postanowienia H. T. i H. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, oznaczoną w sentencji postanowienia, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 października 2018 r. Sąd wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenie została doręczona skarżącym w dniu 19 października 2018 r. Wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako "p.p.s.a."), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia solidarnie przez skarżących wpisu sądowego od skargi została doręczona skarżącym w dniu 10 października 2018 r. W związku z tym, termin przewidziany na uiszczenie uzupełniającej kwoty wpisu od skargi upłynął skarżącym bezskutecznie z dniem 17 października 2018 r. Z uwagi na nieuiszczenie wymaganego wpisu, należało skargę odrzucić zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.