I SA/Gl 107/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Tyszkiewicz- Ziętek po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. i A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 31 grudnia 2007 r., nadanym w urzędzie pocztowym w tym samym dniu, skierowanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, G. K. i A. K. zaskarżyli decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...]. W dniu 10 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przekazał skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej w K., jednocześnie informując skarżących o tym fakcie i wyjaśniając, że począwszy od dnia 1 stycznia 2006 r., zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu administracyjnego wnosi się wyłącznie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ administracyjny przekazuje zaś sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 powołanej ustawy). Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym w dniu 5 grudnia 2007 r. (opatrzono ją prawidłowym pouczeniem, zgodnie z którym skargę należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na mocy art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, począwszy od 1 stycznia 2006 r. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Dwuletni okres, w którym zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność stanowiły przedmiot skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi upłynął z dniem 31 grudnia 2005 r. Po upływie okresu obowiązywania wspomnianego przepisu przejściowego skarga skierowana bezpośrednio do sądu administracyjnego nie może wywołać skutków prawnych. Wskazać należy, że skarżący nie zastosowali się do prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. i przesłali skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W tym stanie rzeczy Sąd pouczył G. i A. K. o treści art. 54 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nadto, działając za skarżących w dniu 10 stycznia 2008 r. przekazał skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej w K.. Dzień 10 stycznia 2008 r. (data doręczenia skargi za pośrednictwem pracownika Sądu do siedziby organu odwoławczego) uznać zatem należy za datę wniesienia skargi inicjującej postępowanie sądowe w niniejszej sprawie. Na mocy art. 83 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) stanowi, że termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jeśli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W niniejszej sprawie 30-dniowy termin do wniesienia skargi należy liczyć od dnia doręczenia skarżącym decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. tj. od dnia 5 grudnia 2007 r. Po dokonaniu stosownych obliczeń (pomijając, zgodnie ze wskazanymi powyżej zasadami, dzień doręczenia postanowienia) stwierdzić należy, iż termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 4 stycznia 2008 r. Wobec powyższego skargę wniesioną do organu odwoławczego w dniu 10 stycznia 2008 r. uznać należy za wniesioną po terminie, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 powołanej ustawy skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia Sąd odrzuca postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym, a zatem orzeczono jak w sentencji.