I SA/Gl 1073/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę. W interpretacji indywidualnej z dnia [...], nr [...], wydanej na wniosek H.S., Dyrektor Izby Skarbowej w K., działający z upoważnienia i w imieniu Ministra Finansów, uznał za nieprawidłowe stanowisko, które wnioskodawczyni zaprezentowała w zakresie skutków, jakie w podatku dochodowym od osób fizycznych wywołuje sprzedaż samochodu osobowego. W interpretacji tej organ zawarł pouczenie o brzmieniu art. 47, art. 52 § 3, art. 53 § 2 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a. Po otrzymaniu w dniu 11 czerwca 2013 r. powyższej interpretacji wnioskodawczyni wysłała w dniu 9 lipca 2013 r. dwie przesyłki: skargę na ten akt i kserokopię tej skargi, przy czym skargę skierowała bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który następnie przekazał ją według właściwości organowi, a kserokopię tej skargi – bezpośrednio do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Wymaga bowiem wyjaśnienia, że stosownie do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a) p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a. skargę na taką interpretację można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie wydającego ją organu do usunięcia naruszenia prawa. Należy to uczynić w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu takiego aktu. Niespełnienie tego wymogu przesądza zatem o niedopuszczalności wniesienia skargi. Rozpatrywana skarga została wniesiona bez uprzedniego wezwania na piśmie organu, który wydał zaskarżoną interpretację, do usunięcia naruszenia prawa, a więc z naruszeniem ostatnio powołanego przepisu. Z tego względu należało ją odrzucić. Ponieważ opisane uchybienie nie zostało wskazane przez ustawodawcę w art. 58 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a. jako przesłanka odrzucenia skargi, rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie punktu 6 tego paragrafu, który stanowi, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.