I SA/Gl 1078/19

PostanowienieWSA w Gliwicach2019-10-14

Skład orzekający: Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika organu, wydane w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego, podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika organu, wydane na podstawie art. 24 i 25 Kodeksu postępowania administracyjnego, jest postanowieniem niezaskarżalnym. Strona może je kwestionować jedynie w ramach odwołania od orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, a nie poprzez bezpośrednią skargę do sądu administracyjnego. W związku z tym, skarga wniesiona na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Skarżąca V. P. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej (ostatecznie w Katowicach) z dnia [...] odmawiające wyłączenia pracownika organu. SKO wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał skargę za niedopuszczalną i odrzucił ją.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk po rozpoznaniu w dniu 14 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika organu p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem wskazanym w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej jako: "SKO") odmówiło V. P. (dalej jako: "skarżąca") wyłączenia pracownika organu. Postanowienie zawierało pouczenie, że nie przysługuje na nie środek zaskarżenia. Pismem z dnia 12 lipca 2019 r. skarżąca wniosła skargę na powyższe postanowienie. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie z uwagi na jej niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", kontrola sądów administracyjnych polega na sprawdzaniu zgodności z prawem działalności administracji publicznej i polega na orzekaniu w sprawach skarg wniesionych przez uprawnione podmioty w sprawach podlegających właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie SKO w przedmiocie odmowy wyłączenia pracownika organu nie zalicza się do wyliczonych powyżej form działania administracji publicznej objętych właściwością sądu administracyjnego. Postanowienie w przedmiocie wyłączenia pracownika organu zgodnie z art. 24 i 25 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2019 r. , poz. 2096 z późn. zm.) jest postanowieniem niezaskarżalnym o czym skarżąca została w sposób prawidłowy pouczona. Jak wskazuje się w orzecznictwie, postanowienie o odmowie wyłączenia organu bądź pracownika od rozstrzygania czy też podejmowania czynności w sprawie z chwilą jego wydania jest ostateczne. Strona może je kwestionować wyłącznie w trybie odwoławczym, dotyczącym orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (art. 142 k.p.a.), a następnie ewentualnie w trybie skargowym, przed sądem administracyjnym (zob. postanowienie NSA z dnia 4 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1911/12, dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie postanowienie NSA z dnia z dnia 28 sierpnia 2019 r., sygn. akt II OSK 2199/19). Mając powyższe na uwadze, skargę należało uznać za niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło