I SA/Gl 1091/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 5 lipca 2021 r. Z. K. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej także: "Sądu") skargę na podstawienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach (dalej także: "organu"), które wskazano w sentencji niniejszego orzeczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na uwzględnienie stanowiska skarżącej w trybie autokontroli. Co warte zauważenia, rzeczone postanowienie to stanowiło już przedmiot uprzednio złożonej przez skarżącej skargi o identycznej treści, zarejestrowanej pod sygn. akt I SA/Gl 567/21, którą odrzucono w związku z nieusunięciem braku PESEL. Również w ramach niniejszego postępowania, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 sierpnia 2021 r. skarżącą wezwano do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL, zakreślając termin siedmiodniowy pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo odbioru wezwania w dniu 13 września 2021 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru, skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na tak sformułowane wezwanie. Jednocześnie ze znajdującej się w aktach administracyjnych uwierzytelnionej kserokopii dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż zaskarżone postanowienie doręczono skarżącej w dniu 12 marca 2021 r. Z kolei data stempla pocztowego na kopercie, w której nadano skargę, wskazuje na jej wniesienie w dniu 6 lipca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Jednocześnie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do brzmienia art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jeżeli natomiast pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to art. 49 § 1 P.p.s.a. obliguje przewodniczącego do wezwania strony do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni. W przypadku nieusunięcia braków skargi w wyznaczonym terminie, podlega ona zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. odrzuceniu w formie postanowienia, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym. Jak z kolei wynika z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a., skarga jako pierwsze pismo w sprawie powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie doręczono skarżącej w dniu 12 marca 2021 r., co oznacza, że trzydziestodniowy termin na jego zaskarżenie upływał z dniem 12 kwietnia 2021 r. Wniesienie skargi w dniu 6 lipca 2021 r. nastąpiło zatem z przekroczeniem ustawowego terminu na dokonanie tej czynności. Ponadto skarżąca nie usunęła zaistniałego braku PESEL, pomimo wystosowania względem niej prawidłowego wezwania. Skoro wezwanie do uzupełnienia wskazanego braku formalnego doręczono jej w dniu 13 września 2021 r., to termin na konwalidację skargi w tym zakresie upłynął z dniem 20 września 2021 r. Wobec powyższego należy uznać, że skarga została złożona z uchybieniem terminu, a ponadto nie doszło do uzupełnienia braku formalnego. Okoliczności te uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu. Taki stan rzeczy stoi jednocześnie na przeszkodzie ewentualnemu umorzeniu postępowania w związku z zastosowaniem przez organ trybu autokontroli względem zaskarżonego postanowienia. Nie sposób bowiem umorzyć postępowania w sytuacji, w której z przyczyn natury formalnej nie jest możliwe nadanie sprawie procesowego biegu, a następnie stwierdzenie ewentualnej bezprzedmiotowości. W konsekwencji właściwym w niniejszym przypadku rozstrzygnięciem jest postanowienie o odrzuceniu skargi, nie zaś o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z powyższym, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.