I SA/Gl 1094/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk, Sędziowie WSA Wojciech Gapiński (spr.), Teresa Randak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 lutego 2017 r. sprawy ze skargi Z. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r. oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (dalej – Kolegium), działając na podstawie art. 162 § 1 i art. 163 § 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm. - dalej o.p.) oraz art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1659) i § 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz.U. Nr 198, poz. 1925), odmówiło Z. W. (dalej – skarżący) przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy M. (dalej - organ I instancji) z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2016 w kwocie [...] zł. Wspomnianą decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...] r. wysłano na adres skarżącego, tj. ul. [...], [...]. Została ona odebrana osobiście przez adresata w dniu 15 marca 2016 r. Pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu [...] r. skarżący zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] r., składając równocześnie odwołanie od w/w rozstrzygnięcia. Wniosek o przywrócenie terminu nie zawierał informacji, o których mowa w art. 162 o.p. W dniu [...] r. do Kolegium wpłynęło pismo skarżącego, w którym kwestionuje on prawidłowość decyzji organu I instancji. Następnie pismem z dnia [...] r. Kolegium zwróciło się do skarżącego o uzupełnienie wniosku o przywrócenie terminu o dokumentację, która uprawdopodobni, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. Odpowiadając na wezwanie, skarżący podniósł, iż sądem własnym odrzuca wezwanie z dnia [...] r., gdyż nie może od wielu lat doprosić się od żadnego organu samorządu województwa, w tym Urzędu Gminy M., wydania jakiegokolwiek prawdziwego orzeczenia, uchwały. Skarżący nie wskazał w nim jednak okoliczności mogących świadczyć o braku jego winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. Po rozpatrzeniu wniosku skarżącego, Kolegium: – postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] r. nr [...], – postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy M. z dnia [...] r. nr [...]. Kolegium, uzasadniając postanowienie z dnia [...] r. wskazało, że w rozpatrywanym przypadku strona nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu do złożenia odwołania. Z akt administracyjnych wynika jednoznacznie, że decyzja Wójta Gminy M. została wysłana pod wskazany przez wnioskującego adres i doręczona mu w dniu [...] r. (co potwierdza własnoręczny czytelny podpis skarżącego). Dalej Kolegium zauważa, że skarżący domagał się przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu l instancji, która została mu doręczona w dniu [...] r., a od której 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upływał w dniu [...] r. W piśmie tym skarżący nie wskazał żadnych powodów uchybienia terminu do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji i dlatego też Kolegium pismem z dnia 22 kwietnia 2016 r., wezwało skarżącego do wskazania przyczyn uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Skarżący jednak nie ustosunkował się do tej inicjatywy organu w żaden sposób. W szczególności w przesłanym do Kolegium piśmie z dnia 10 maja 2016 r. nie wskazał żadnych okoliczności świadczących o tym, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Kolegium z dnia [...] r. nr [...] strona wyraziła swą dezaprobatę dla wydanego rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.), sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Stwierdzenie zatem, iż zaskarżona decyzja lub postanowienie zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy obliguje Sąd do uchylenia zaskarżonego orzeczenia - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm. - dalej p.p.s.a.). W myśl art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z wyłączeniem przypadków, które nie mają zastosowania w rozpatrywanym przypadku – art. 57a p.p.s.a.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sprawy jest ustalenie, czy spełnione zostały przesłanki ku temu, aby przywrócić skarżącemu termin do wniesienia odwołania od decyzji podatkowej. Przystępując do wyjaśnienia owego zagadnienia, należy przytoczyć art. 162 § 1 o.p., który stanowi, iż w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin (art. 162 § 2 o.p.). Wynika stąd zatem, że przywrócenie terminu obwarowane jest spełnieniem czterech przesłanek. Dodać należy, iż muszą być one spełnione łącznie. Brak którejkolwiek wyklucza możliwość przywrócenia terminu. Pierwszą przesłanką warunkującą przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku jej winy. Osoba zainteresowana ma zatem uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność (jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy) oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Przedmiotem uprawdopodobnienia jest zatem okoliczność braku winy. Podkreśla to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 maja 1991 r. o sygn. akt II SA 340/91 (ONSA 1991, nr 3-4, poz. 60), gdzie stwierdza: "(...) uprawdopodobnienie braku winy powinno odnosić się wyłącznie do kwestii przyczyn niedotrzymania terminu, a nie być skierowane przeciwko podstawie prawnej lub okolicznościom faktycznym dotyczącym samej decyzji". Drugą przesłanką przywrócenia terminu jest wniesienie przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu. Oznacza to, że organ nie może działać z urzędu, a jedynie na wyraźny wniosek zainteresowanego. Trzecią przesłanką jest dochowanie terminu (nieprzywracalnego) do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Termin do wniesienia tego wniosku zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody i licząc od tego dnia wynosi 7 dni. Czwartą przesłanką jest dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin. Czynności procesowej należy zatem dopełnić, nie czekając na przywrócenie terminu. Nie ulega wątpliwości, że skarżący spełnił drugą i czwartą przesłankę. Otóż skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu oraz dopełnił czynności, której dotyczy wniosek o przywrócenie terminu, tj. wniósł odwołanie od decyzji. Organ w zaskarżonym postanowieniu uznał, iż skarżący nie wykazał pierwszej przesłanki warunkującej przywrócenie terminu, tj. nie uprawdopodobnił braku swej winy w uchybieniu terminowi. Otóż skarżący pomimo wezwania organu do uprawdopodobnienia braku winy nie wskazał żadnej okoliczności, która mogłaby świadczyć o wystąpieniu omawianej przesłanki przywrócenia terminu. Uznał wręcz owo wezwanie organu za niedopuszczalne. Z powyższych przyczyn Sąd podziela stanowisko wyrażone w tej materii przez Kolegium. Podnieść bowiem należy, że w postępowaniu dotyczącym przywrócenia terminu organ dokonuje oceny wiarygodności przedstawionych przez stronę okoliczności i ich wpływu na uchybienie terminu w kontekście braku winy, a ciężar uprawdopodobnienia, o którym mowa w art. 162 § 1 o.p. spoczywa wyłącznie na osobie zainteresowanej przywróceniem terminu (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 kwietnia 2016 r. sygn. akt I SA/Gl 1322/15, LEX nr 2077603). Ostatnią przesłanką warunkującą przywrócenie terminu jest dochowanie terminu (nieprzywracalnego) do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Termin do wniesienia tego wniosku zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody i licząc od tego dnia wynosi 7 dni. Jak wynika z dotychczasowych ustaleń brak jest wiedzy na temat tego, czy taka przeszkoda wystąpiła w stosunku do skarżącego. Nie wyjaśnił on bowiem, jaka była przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.