I SA/Gl 1095/25
PostanowienieWSA w Gliwicach2025-10-27
Skład orzekający: Piotr Pyszny
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu, jeśli braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym przez sąd terminie, pomimo próby ich uzupełnienia po jego upływie?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeżeli strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Czynność strony podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna. W przypadku braku uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie, sąd odrzuca skargę na posiedzeniu niejawnym.Stan faktyczny
Spółdzielnia Mieszkaniowa wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w tym podania numeru KRS, wartości przedmiotu zaskarżenia oraz dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentacji. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 26 września 2025 r., a termin na usunięcie braków upłynął 3 października 2025 r. Skarżąca nadała pismo uzupełniające braki 6 października 2025 r., czyli po terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
27 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Pyszny (spr.), , , po rozpoznaniu 27 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 24 lipca 2025 r. nr SKO.FP/41.4/398/2025/8231 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości przy ul. [...] w D. za luty 2025 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
W piśmie z 13 sierpnia 2025 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w D. (dalej: skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 17 września 2025 r., w piśmie z 24 września 2025 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: podanie numeru skarżącej w Krajowym Rejestrze Sądowym; podanie wartości przedmiotu zaskarżenia; złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej (np. aktualny na dzień podpisania skargi wydruk z systemu KRS).
Przesyłka pocztowa zawierająca m.in. pismo sądowe z 24 września 2025 r. została doręczona skarżącej 26 września 2025 r.
Termin przewidziany na usunięcie braków formalnych skargi upłynął skarżącej 3 października 2025 r. Skarżąca usunęła braki formalne poprzez nadanie 6 października 2025 stosownego pisma i dokumentów w placówce pocztowej operatora wyznaczonego, tj. Poczty Polskiej S.A.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: p.p.s.a. stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Przepis art. 215 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Przepis art. 28 § 1 p.p.s.a. stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei przepis art. 29 p.p.s.a. przewiduje, że organ reprezentujący osobę prawną (spółdzielnię miszkaniową) ma obowiązek wykazania swojego umocowania do działania w jej imieniu przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Przepis art. 46 § 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a. stanowi, że pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania.
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Szczególne uregulowanie w tym względzie zawiera art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że skarga złożona przez skarżącą obarczona była brakami formalnymi w postaci: braku podania numeru skarżącej w Krajowym Rejestrze Sądowym, braku podania wartości przedmiotu zaskarżenia, od której zależała wysokość opłaty oraz braku złożenia dokumentu wykazującego umocowanie osób podpisanych na piśmie, w którym sformułowano skargę do działania w imieniu skarżącej. Skarżąca została w związku z tym w prawidłowy sposób wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w tym zakresie. Korespondencja sądowa zawierająca m.in. pismo sądowe z 24 września 2025 r. została doręczona skarżącej 26 września 2025 r. Okoliczność ta wynikała w sposób jednoznaczny z potwierdzenia odbioru korespondencji, w którym odbiorca jako datę odbioru wskazał 26 września 2025 r., doręczający datę tożsamą, a ponadto datę tą potwierdzał uczyniony na tym dokumencie stempel pocztowy placówki pocztowej. Sąd dokumentem tym był związany, podzielając tym samym pogląd prawny, zgodnie z którym zwrotne potwierdzenie odbioru ma charakter dokumentu urzędowego, co oznacza, że jeśli zostało sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. A zatem przesłanką uznania dokumentu urzędowego za dowód w sprawie jest jego sporządzenie przez uprawniony organ oraz sporządzenie tego dokumentu w przepisanej formie (zob. wyrok NSA z 15 listopada 2022 r. sygn. akt I FSK 675/21; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). A zatem wskazanie przez skarżącą w piśmie z 6 października 2025 r., że stosowne wezwanie otrzymała "29 września br." oraz dołączenie do tego pisma kopii otrzymanego pisma sądowego z prezentatą wpływu spółdzielni opatrzonego datą wpływu: "29.09" nie mogło zdaniem Sądu przełamać domniemania prawnego wynikającego z potwierdzenia odbioru korespondencji sądowej skierowanej do skarżącej. Okoliczności te był w ocenie Sądu niewystarczające do podważenia daty odbioru korespondencji wynikającej z Potwierdzenia Odbioru. Jak już wyżej wskazano z dokumentu tego w sposób jednoznaczny wynikało bowiem, że do doręczenia korespondencji doszło 26 września 2025 r. Wracając zatem do istoty rzeczy Sąd stwierdził, że przewidziany prawem termin, do którego skarżąca mogła usunąć braki skargi upłynął 3 października 2025 r. (piątek). Pismo, w którym skarżąca podała numer spółdzielni w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz wartość przedmiotu zaskarżenia, a także dołączyła do niego wydruk informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców zostało natomiast nadane w placówce pocztowej operatora wyznaczonego, tj. Poczty Polskiej S.A. dopiero 6 października 2025 r. (poniedziałek).
Zważywszy na ustalone okoliczności Sąd orzekający stwierdził, że skarżąca usunęła braki formalne skargi z uchybieniem siedmiodniowego terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności. Jak stanowi z kolei art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzono, że żądane braki formalne skargi nie zostały usunięte, a zatem wniesiona skarga podlegała odrzuceniu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło