I SA/Gl 11/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędziowie WSA Bożena Miliczek-Ciszewska (spr.), Bożena Pindel, Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi K. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Decyzją z dnia [...] r. nr [...]Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...]r. nr [...]odmawiającą K. J. stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. w kwocie [...]zł. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. zaskarżona została przez K. J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W piśmie z dnia 17 maja 2013 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 października 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 938/11. Uzasadniając złożony wniosek pełnomocnik skarżącej podniósł, że postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zawiesił z identycznego jak podany we wniosku powodu postępowanie w sprawie ze skargi K. J. o sygn. I SA/Gl 1387/12, dotyczącej wymiaru podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. Pełnomocnik zaakcentował, że postępowanie prowadzone w niniejszej sprawie, dotyczące nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za ten sam rok, ma charakter wtórny w stosunku do kwestii określenia podatniczce wymiaru podatku. Wobec zawieszenia postępowania w sprawie o sygn. I SA/Gl 1387/12 zasadne jest zatem, w jego ocenie, zawieszenie z tego samego powodu również postępowania w rozpatrywanej sprawie. W piśmie z dnia 28 maja 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. wyraził aprobatę dla wniosku pełnomocnika skarżącej o zawieszenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis powyższy umożliwia sądowi administracyjnemu zawieszenie postępowania ze względu na występującą w sprawie kwestię prejudycjalną, której rozstrzygnięcie może mieć wpływ na wynik toczącego się postępowania. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) rozumieć należy przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. np. wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Warunek ten został spełniony w rozpatrywanej sprawie. Dotyczy ona bowiem decyzji wydanej w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r., podczas gdy przed tut. Sądem zawisła pozostaje sprawa ze skargi tej samej podatniczki na decyzję dotyczącą określenia wysokości zobowiązania w tym samym podatku za ten sam rok podatkowy. Nie ulega wątpliwości, że na ocenę zgodności z prawem decyzji wydanej w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty podatku wpływ ma wynik sądowoadministracyjnej kontroli decyzji ostatecznej, którą określono temu samemu podmiotowi wysokość zobowiązania w tym podatku za ten sam rok. Należy zaznaczyć, że chociaż postępowanie podatkowe, zmierzające do określenia zobowiązania podatkowego i postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty podatku stanowią odrębne i autonomiczne względem siebie postępowania, to jednak się uzupełniają: na ustalenie prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego składają się wszak ustalenia faktyczne, niezbędne dla rozstrzygnięcia kwestii nadpłaty podatku (por. np. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 9 grudnia 2011 r., sygn. akt I SA/Lu 505/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu zasadne jest więc zawieszenie postępowania w rozpatrywanej sprawie do czasu zakończenia postępowania toczącego się pod sygn. akt I SA/Gl 1387/12, w której – jak wskazał pełnomocnik skarżącej – również zawieszono postępowanie. Końcowo należy zauważyć, że w niniejszej sprawie wniosek o zawieszenie postępowania złożył pełnomocnik skarżącej, do czego przychylił się organ odwoławczy a zatem mowa być może o zgodnym wniosku stron w kwestii zawieszenia postępowania (art. 126 P.p.s.a.). Jednakże w doktrynie wskazuje się, że jeżeli strony złożą wniosek o zawieszenie postępowania a występuje inna przyczyna obligująca sąd lub umożliwiająca mu zawieszenie postępowania na podstawie przesłanek zawartych w art. 125 P.p.s.a., to postępowanie powinno być zawieszone na tej innej podstawie (por. np. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. Zakamycze 2005, s. 306). Mając zatem na uwadze względy natury celowościowej Sąd w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.