I SA/Gl 1101/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, , , po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A z o.o. w D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2014 r. Sąd odrzucił skargę Spółki na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. Powodem odrzucenia skargi było nieuiszczenie w rozpatrywanej sprawie należnego wpisu od skargi. W piśmie z dnia 5 lutego 2015 r. zatytułowanym "Skarga" i adresowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Spółka wniosła między innymi o uchylenie postanowienia z dnia 15 grudnia 2014 r. o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 175 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego, prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich, Rzecznika Praw Dziecka lub w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami – doradcę podatkowego, a nadto przez będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem – sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych. Na podstawie z kolei art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Podkreślić również trzeba, że zgodnie z orzecznictwem niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wymienionych w art. 175 P.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 października 2004 r., sygn. akt FZ 308/04, niepubl., z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 320/11, publ. Lex nr 795309, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 229/10, publ. Lex nr 950382). Odnosząc tę regulację prawną do rozpatrywanego przypadku stwierdzić trzeba, że ani z akt sprawy ani też z pisma z dnia 5 lutego 2015 r., stanowiącego w istocie skargę kasacyjną nie wynika, że osoba podpisana pod tymże pismem jest którąkolwiek z wymienionych wyżej osób. Dlatego też skargę kasacyjną zawartą w piśmie z dnia 5 lutego 2015 r. należy uznać za niedopuszczalną. Taką skargę zaś, zgodnie ze wskazanym wyżej art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji. Jednocześnie zauważyć należy, że zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W rozpatrywanej sprawie odpis postanowienia z dnia 15 grudnia 2014 r. o odrzuceniu skargi wraz ze stosownym pouczeniem doręczono Spółce w dniu 5 stycznia 2015 r. Termin przewidziany na wniesienie skargi kasacyjnej upływał zatem z dniem 4 lutego 2015 r. Skargę kasacyjną nadano natomiast w dniu 5 lutego 2015 r. i dodatkowo uczyniono to za pośrednictwem operatora B Sp. z o.o. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że z dniem 1 stycznia 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012 r., poz. 1529). Na mocy art. 153 pkt 3 tej ustawy znowelizowany został przepis art. 83 § 3 P.p.s.a., który stanowi obecnie, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Natomiast zgodnie z art. 178 ust. 1 ustawy – Prawo pocztowe, Poczta Polska S.A. pełni obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy. Obowiązujące obecnie regulacje prawne, przytoczone powyżej, nie pozostawiają zatem wątpliwości, iż równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu jest nadanie go w placówce Poczty Polskiej, która aktualnie – z mocy art. 178 ust. 1 Prawa pocztowego – pełni obowiązki tzw. "operatora wyznaczonego". Nadanie przesyłki zawierającej pismo za pośrednictwem operatora, jakim jest B Sp. z o.o., nie może być natomiast uznane za równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu, gdyż na dzień dzisiejszy – a także w dacie wnoszenia pisma z dnia 5 lutego 2015 r. - B Sp. z o.o. nie jest i nie był "operatorem wyznaczonym" w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo pocztowe. W związku z powyższym uznać należy, iż w rozpatrywanej sprawie dniem wniesienia przez Spółkę skargi kasacyjnej jest dzień jej wpływu do sądu, co nastąpiło w dniu 9 lutego 2015 r. Niezależnie zatem od niedopuszczalności skargi kasacyjnej jest ona również spóźniona, co także stanowi przesłankę do jej odrzucenia na podstawie art. 178 P.p.s.a.