I SA/Gl 1116/13

PostanowienieWSA w Gliwicach2013-10-16

Skład orzekający: Gabriel Radecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym?
Ratio decidendi
Skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przedłożone dokumenty potwierdziły jej trudną sytuację finansową, w tym konieczność spłaty kredytu, zajęcie emerytury w postępowaniu egzekucyjnym oraz wysokie wydatki na leczenie, co w połączeniu z dochodami członków rodziny zamieszkujących ze skarżącą, nie pozwala na pokrycie kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, powołując się na niską emeryturę i wysokie wydatki na leczenie oraz utrzymanie mieszkania. Po wezwaniu do uzupełnienia wniosku, przedstawiła dokumenty potwierdzające jej sytuację finansową, w tym dochody członków rodziny, z którymi zamieszkuje, koszty spłaty kredytu, zajęcie emerytury oraz wydatki medyczne. Sprawa dotyczyła podatku od spadków i darowizn.
Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono skarżącą od kosztów sądowych; 2. Ustanowiono skarżącej radcę prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 października 2013 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić skarżącej radcę prawnego. Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Podkreśliła, że utrzymuje się jedynie z emerytury oraz że na leczenie oraz na przypadającą na nią część kosztów utrzymania mieszkania wydatkuje kwoty po 400 zł miesięcznie. Według wniosku strona nie posiada żadnego majątku i nie prowadzi z nikim wspólnego gospodarstwa domowego. Do wniosku dołączono potwierdzenie wypłaty emerytury, według którego kwota świadczenia do wypłaty wynosi 1456,09 zł. Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca złożyła dodatkowe wyjaśnienia. W ich świetle zamieszkuje ona z synową oraz dwojgiem wnucząt. Synowa jest wdową. Otrzymuje wynagrodzenie, które jednak ulega zmniejszeniu w związku z pożyczką udzieloną jej przez pracodawcę. Wnuk studiuje, otrzymuje rentę w kwocie 943,62 zł oraz kredyt studencki w kwocie 600 zł. Wnuczka jest jeszcze uczennicą, której renta wynosi 957,67 zł. Wnioskodawczyni przedłożyła – w formie kserokopii lub wydruków – dokumenty, które potwierdzają powyższe oświadczenia, w szczególności: roczne obliczenie podatku przez organ rentowy, wyciąg z rachunku bankowego synowej skarżącej (ostatnie przelane na ten rachunek wynagrodzenie wyniosło 2.164,77 zł, saldo końcowe na rachunku jest ujemne), obszerną dokumentację medyczną skarżącej, w tym liczne faktury dotyczące zakupu leków (opiewają one na kwoty od 12,20 do 350,63 zł). Ponadto nadesłała potwierdzenie zapłaty rat kredytu w kwocie po 115,90 zł oraz tytuł wykonawczy i zawiadomienie o zajęciu jej emerytury z dnia 18 września 2013 r. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 tego Prawa. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu, przedstawiając – z własnej inicjatywy lub na wezwanie – stosowną dokumentację źródłową. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżąca wykazała, że w jej przypadku powyższa przesłanka została spełniona. Dokładnie wykonała ona bowiem wezwanie do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, a przedstawione przez nią dokumenty źródłowe nie tylko potwierdzają jej oświadczenia, lecz wręcz dowodzą, iż jej sytuacja jest jeszcze trudniejsza. We wniosku nie wspomniała ona wszak o konieczności spłaty kredytu, nie wiedziała też wówczas jeszcze, że jej emerytura zostanie zajęta w toku postępowania egzekucyjnego. Ta ostatnia okoliczność z pewnością pogorszy możliwości płatnicze strony, ograniczając w istotny sposób jedyne jej źródło dochodów. Będzie to wiązało się zapewne z koniecznością przejęcia części kosztów wspólnego utrzymania przez zamieszkujących ze skarżącą członków jej rodziny, których dochody również nie są wygórowane. W tym kontekście nie można tracić z pola widzenia poważnych problemów zdrowotnych wnioskodawczyni i wiążących się z tym wydatków, z których nie powinna ona rezygnować np. celem opłacenia kosztów sądowych. Mając to na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło