I SA/Gl 1117/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, , , po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia zawiesić postępowanie sądowe; Skargą inicjującą postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie "A" S.A. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wskazaną w sentencji, decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C.. Podstawą prawną wydania tej decyzji były między innymi: art. 1a ust. 1 pkt 2, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4, art. 5 oraz art. 6 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.). Pismem procesowym z dnia [...] 2010 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania sądowego w tej sprawie. Stwierdził bowiem, że rozstrzygnięcie tej sprawy zależy od wyniku postępowań toczących się przed Trybunałem Konstytucyjnym, co daje podstawę do zawieszenia postępowania w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a. Pełnomocnik wyjaśnił dalej, że przed Trybunałem zawisły sprawy dotyczące spornej tutaj materii, w tym ze skargi konstytucyjnej Polskich Sieci Energetycznych S.A. (sygn. akt SK 21/07, dotycząca zbadania zgodności z Konstytucją RP art. 1a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych) oraz w związku z pytaniem prawnym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (sygn. akt I SA/Gl 110/09). Ten ostatni przedstawił Trybunałowi wątpliwości związane ze zgodnością ww. przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 217 w zw. z art. 84 i art. 2 ustawy zasadniczej. Sprawę zarejestrowano w Trybunale pod sygn. akt P 33/09. Organ podatkowy pismem z dnia [...] 2010 r., odpowiadając na złożony w tej sprawie wniosek strony skarżącej, podniósł, iż w świetle dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych, kwestia opodatkowania linii telekomunikacyjnych nie budzi wątpliwości i dlatego brak jest podstaw do zawieszenia postępowania sądowego w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W punkcie wyjścia należy zwrócić uwagę, że w myśl art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Jednakowoż w niniejszej sprawie organ odwoławczy nie wyraził zgody na zawieszenie postępowania i dlatego Sąd rozważył zawieszenie postępowania z urzędu, stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W myśl bowiem tego przepisu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu. Taka sytuacja zachodzi w niniejszym postępowaniu, ponieważ w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 110/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 1 czerwca 2009 r. przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. - o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) z art. 217 w związku z art. 84 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Sprawę zarejestrowano w Trybunale pod sygn. akt P 33/09. Dodatkowo, na co zwrócił uwagę pełnomocnik strony skarżącej, przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie ze skargi konstytucyjnej Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. (sygn. akt SK 21/07) o zbadanie zgodności art. 1 a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 64 ust. 1 i 3, art. 20, art. 22, art. 45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, oraz zgodności art. 4 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 64 ust. 1 i 3, art. 64 ust. 1, 2 i 3 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji. Sąd uznał, że rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny zarówno wyżej wskazanego pytania prawnego, jak również skargi konstytucyjnej Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. będzie miało istotne znaczenie dla niniejszego postępowania, wszak podstawa prawna zaskarżonej obecnie decyzji jest przedmiotem badania w obu postępowaniach zawisłych przed Trybunałem. Przyjęto zatem, że zapadłe obecnie rozstrzygnięcie wniosku strony skarżącej jest uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Szczególnie względem tej ostatniej przesłanki należy odnotować, – w ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym – że "zawieszenie postępowania sądowoadminsitracyjnego w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego nie powinno być traktowane jako naruszenie zasady ekonomii procesowej. Pierwszą bowiem zasadą i to zasadą naczelną, jest zasada państwa prawa. W państwie prawa liczą się przede wszystkim: stabilność orzecznicza sądów administracyjnego, trwałość i nienaruszalność prawomocnych wyroków, spójność systemu prawnego i konstytucyjna eliminacja aktów normatywnych" (z uzasadnienia postanowienia z dnia 13 kwietnia 2010 r. w sprawie I GSK 746/09, LEX nr 578948). Przywołane wyżej "stabilność orzecznicza sądów administracyjnych" oraz "trwałość i nienaruszalność prawomocnych wyroków", jako elementy mające istotne znaczenia dla funkcjonowania państwa prawa, wymagają tutaj poczynienia kilku uwag, a to z powodu oświadczenia organu odwoławczego zawartego w piśmie procesowym z dnia [...] 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., przywołując uprzednio szereg wyroków sądów administracyjnych, odnotowało bowiem, że telekomunikacyjne linie kablowe stanowią budowle i podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. W ocenie organu stanowisko to jest ugruntowane. Sąd poczynił jednakże pewne ustalenia w odniesieniu do najnowszego orzecznictwa sądów administracyjnych, których wyroki przywołało SKO w C., jako przykłady świadczące o ugruntowanym orzecznictwie w spornej tutaj materii. Analiza przeprowadzona na gruncie zbioru orzeczeń (www. orzeczenia.nsa.gov.pl) pozwoliła przyjąć, że gros z tych sądów powzięło wątpliwość co do dotychczasowej linii orzeczniczej. W wielu bowiem sprawach, w których przedmiotem sporu jest opodatkowanie ww. linii kablowych, wydano postanowienia o zawieszeniu postępowania w związku z akcentowanymi wyżej skargą konstytucyjną w sprawie SK 21/07 i pytaniem prawnym w sprawie P 33/09 (przykładowo patrz: postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt III SA/Po 531/10; postanowienie WSA w Krakowie z dnia 26 października 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 1469/10; postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 10 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 551/10). Wypada nadto zaznaczyć, że tutejszy Sąd (w składzie orzekającym w sprawie I SA/Gl 110/09; sygn. Trybunału – P 33/09) wyrobił sobie pogląd prawny w kwestii niezgodności z ustawą zasadniczą przepisów wskazanych w pytaniu prawnym w postanowieniu z dnia 1 czerwca 2009 r. Tylko bowiem w ten sposób Sąd mógł wystąpić w trybie art. 193 Konstytucji RP z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego. Spełnienie takiego warunku kontroli konkretnej konstytucyjności i legalności prawa sygnalizował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 lutego 2008 r., sygn. akt II FSK 1785/06 (publ. LEX nr 469215). Jednocześnie, co jest tutaj znamienne, istnieje związek między niniejszą sprawą a tą, w której Sąd wystąpił o kontrolę konstytucyjności przepisów. Związek ten jest realny, faktyczny i bezpośredni (patrz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2008 r. sygn. akt II GZ 249/08). Poczynione wyżej spostrzeżenia mogą świadczyć o tym, że orzecznictwo sądów administracyjnych ewoluuje i co więcej, proces ten nie zawsze jest wynikiem działalności ustawodawcy. Za przykład można wskazać tutaj kwestię opodatkowania podziemnych wyrobisk górniczych (patrz uchwały NSA: z dnia 18 grudnia 1997 r. sygn. akt FPK 24/97, ONSA 1998, nr 2, s. 46; z dnia 29 listopada 1999 r. sygn. akt FPK 3/99, ONSA 2000, Nr 2, s. 59; z dnia 2 lipca 2001 r. sygn. akt FPS 2/01, ONSA 2002, nr 1, s. 2). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie zachodzi podstawa faktyczna do zawieszenia postępowania, dlatego też na mocy art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.