I SA/Gl 1120/12

PostanowienieWSA w Gliwicach2012-11-19

Skład orzekający: Gabriel Radecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, uzasadniając tym samym przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym?
Ratio decidendi
Skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, co uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jej trudna sytuacja materialna i rodzinna, w tym konieczność opieki nad niepełnosprawną matką i posiadane zadłużenie, zostały już wcześniej ustalone w innych postępowaniach i nie uległy istotnej poprawie. Zebrany materiał dowodowy potwierdza jej oświadczenia o braku możliwości pokrycia kosztów sądowych i niezbędnych wydatków.
Stan faktyczny
Skarżąca E.S. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniła wniosek trudną sytuacją materialną i rodzinną, wynikającą z konieczności opieki nad niepełnosprawną matką wymagającą kosztownego leczenia oraz posiadaniem zadłużenia. Skarżąca wskazała, że jej dochody z renty, świadczenia pielęgnacyjnego i alimentów są niewystarczające na pokrycie wszystkich wydatków. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono skarżącą od kosztów sądowych; 2. Ustanowiono skarżącej adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 listopada 2012 r. sprawy ze skargi E.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić skarżącej adwokata. Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek, podkreśliła, że zamieszkuje wraz z matką, która jest osobą niepełnosprawną, wymagającą kosztownego leczenia oraz stałej opieki. Podniosła, iż dochody jej gospodarstwa domowego ograniczają się do renty, świadczenia pielęgnacyjnego oraz alimentów w łącznej wysokości 2413 zł, która to kwota wystarcza tylko na częściowe pokrycie wszystkich wydatków związanych z mieszkaniem, leczeniem oraz kosztami utrzymania. Wnioskodawczyni wyliczyła te wydatki, uwzględniając m.in. kwoty przeznaczane miesięcznie na leczenie (550 zł), czynsz (450 zł) i spłatę zadłużenia ciążącego na niej i na jej matce, m.in. wobec banku (100 zł). Opisała nadto wnikliwie swoją sytuację rodzinną i materialną, zwracając w szczególności uwagę na niemożliwość podniesienia niskiego standardu jej mieszkania, tj. sfinansowania niezbędnych remontów i zakupów nowego wyposażenia domowego. Sytuacja ta była już badana w innych postępowaniach toczących się przed Sądem, m.in. postanowieniami z dnia 27 czerwca 2012 r. ustanowiono skarżącej adwokata w sprawach o sygn. IV SA/Gl 293/12 i IV SA/Gl 294/12, w których przysługiwało stronie zwolnienie od kosztów sądowych z mocy ustawy. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 tej ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że w przypadku skarżącej tę przesłankę można uznać za spełnioną bez potrzeby wzywania jej o nadesłanie dokumentów źródłowych. Jej sytuacja materialna była już bowiem przedmiotem ustaleń tak w postępowaniu w sprawie wniosków o przyznanie prawa pomocy, jak i w postępowaniu administracyjnym, przy czym zebrany wówczas materiał dowodowy w pełni potwierdza oświadczenia zawarte w rozpatrywanym wniosku (por. np. dokumentację dołączoną do oświadczenia skarżącej, k. 1/3 akt administracyjnych, w szczególności decyzję z dnia 26 lutego 2010 r. przyznającą skarżącej świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką nad matką, decyzję z dnia 11 stycznia 2012 r. o waloryzacji renty rodzinnej przysługującej tej matce, faktury dotyczące zakupu leków w kwietniu bieżącego roku, harmonogram spłaty kredytu do dnia 18 kwietnia 2018 r. i ugodę w sprawie zaległości powstałych w tym zakresie oraz wyciąg z rachunku bankowego skarżącej). Zgodzić się przy tym wypada z poglądem wyrażonym w uzasadnieniu przywołanych postanowień z dnia 27 czerwcu 2012 r., że trudno zakładać, by sytuacja ta mogła ulec w ostatnim czasie istotnemu polepszeniu. Konieczność stałej opieki nad matką z pewnością minimalizuje możliwości zarobkowe skarżącej i nie pozwala jej tym samym powiększyć dochodów rodziny ograniczających się do świadczeń przyznanych jej i jej matce. Nie ulega zaś wątpliwości, że suma tych świadczeń nie może wystarczyć na opłacenie zarówno kosztów postępowania sądowego, jak i wszystkich niezbędnych wydatków, w tym na leczenie. Niepodobna również tracić z pola widzenia zadłużenia ciążącego na skarżącej, które spłaca ona ze znacznymi trudnościami. Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło