I SA/Gl 1123/15
PostanowienieWSA w Gliwicach2015-10-09
Skład orzekający: Bożena Pindel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie wierzyciela o uznaniu za bezzasadne zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym jest dopuszczalna po zmianie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. obowiązującej od 15 sierpnia 2015 r.?Ratio decidendi
Zgodnie z nowym brzmieniem art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r., sądy administracyjne nie rozpoznają skarg na postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu ani na stanowisko wierzyciela w sprawie zarzutu. Wobec tego skarga wniesiona po tej dacie na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący M. W. wniósł skargę na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K., które utrzymało w mocy postanowienie o uznaniu za bezzasadne zarzutów zgłoszonych przez skarżącego w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym opłaty abonamentowej prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. Skarga została wniesiona 20 sierpnia 2015 r., po zmianie przepisów prawa.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę.
Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...], nr [...] Poczta Polska S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K., będąca wierzycielem, utrzymała w mocy swe postanowienie z dnia [...], nr [...] o uznaniu za bezzasadne zarzutów z dnia 15 listopada 2013 r. zgłoszonych przez skarżącego M. W. jako zobowiązanego w sprawie egzekucji administracyjnej dotyczącej opłaty abonamentowej a prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. na podstawie czternastu tytułów wykonawczych z dnia 16 września 2013 r. o numerach od [...] do [...].
Zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 21 lipca 2015 r.
Postanowienie to zawierało pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Skargę skarżący wniósł w dniu 20 sierpnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Wyjaśnienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od wyjaśnienia, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 14 sierpnia 2015 r. art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., stanowił, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, które obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przepis ten został jednak zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) z mocą obowiązującą począwszy od dnia 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy zmieniającej). W konsekwencji zgodnie z jego aktualnym brzmieniem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Z powyższego wynika zatem, że choć w momencie wydania zaskarżonego postanowienia (i następnie – aż do dnia 14 sierpnia 2015 r.) służyła na nie skarga do sądu administracyjnego, to od dnia 15 sierpnia 2015 r. wniesienie skargi na ten akt stało się niedopuszczalne. Jeżeli więc skarżący skargę taką wniósł w dniu 20 sierpnia 2015 r., to należało ją odrzucić z tej właśnie przyczyny. Ponieważ powód ten nie został wskazany przez ustawodawcę w art. 58 § 1 pkt 1-5a p.p.s.a. jako przesłanka odrzucenia skargi, rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie punktu 6 tego paragrafu, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło