I SA/Gl 1129/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Monika Krywow, po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rygoru natychmiastowej wykonalności p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia 27 czerwca 2019 r. A. sp. z o.o. w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, oznaczone w sentencji postanowienia, w przedmiocie rygoru natychmiastowej wykonalności. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 sierpnia 2019 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako "P.p.s.a."). Jednocześnie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została zwrócona w dniu 11 września 2019 r. W wyniku postępowania reklamacyjnego Sąd ustalił, że zwrócenie powyższej przesyłki było wynikiem błędu po stronie operatora pocztowego. W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 października 2019 r., Sąd ponownie przesłał powyższe wezwania. Z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, że przesyłkę z uwagi na niezastanie adresata pozostawiono w Filii w W. na okres czternastu dni, o czym w dniu 8 listopada 2019 r. zawiadomiono w drzwiach adresata. Z dokumentu tego wynika także, że przesyłkę wydano w dniu 25 listopada 2019 r. Braki formalne i fiskalne skargi uzupełniono w dniu 2 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako "P.p.s.a."), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników (art. 34 P.p.s.a.). Pełnomocnik jest zobowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 P.p.s.a.). Jeśli jednak mocodawcą jest osoba prawna, to do pełnomocnictwa należy dołączyć również dokumenty pozwalające na ustalenie, czy osoby udzielające pełnomocnictwa były do tej czynności należycie umocowane. Dokumentem takim może być w szczególności aktualny odpis z KRS. Braki tego rodzaju dokumentów stanowią braki formalne skargi, które podlegają uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. art. 49 § 1 P.p.s.a. W myśl tego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Ponadto zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy albo stały. W myśl art. 214 § 1 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci odpisu KRS oraz do uiszczenia wpisu zostały wysłane na adres wskazany w skardze. Ponieważ doręczający nie zastał adresata, przesyłki zostały złożone na okres czternastu dni w placówce pocztowej, przy czym — jak wynika z treści adnotacji doręczyciela zamieszczonych na potwierdzeniach odbioru — pozostawiono jednocześnie w skrzynce oddawczej zawiadomienie w dniu 8 listopada 2019 r. o złożeniu pism wraz z informacją o możliwości ich odbioru we właściwej placówce pocztowej. Doręczenia zostały dokonane z upływem wspomnianego czternastodniowego terminu (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Domniemanie faktyczne wynikające z art. 73 P.p.s.a. może być obalone wówczas, gdy adresat pisma wykaże, iż dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością. W rozpoznawanej sprawie treść zażalenia nie obala domniemania zgodności doręczeń dokonanych w trybie art. 73 P.p.s.a. Odpowiednie adnotacje o pozostawieniu pism w placówce pocztowej zostały umieszczone na potwierdzeniu odbioru przesyłek. Wyjaśnić wymaga bowiem, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Tym samym należało uznać, że w dniu 22 listopada 2019 r. strona skarżąca została skutecznie wezwana do podpisania skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia tych braków upłynął 29 listopada 2019 r. Skarżąca uzupełniła brak formalny i fiskalny skargi w dniu 2 grudnia 2019 r., a zatem po terminie. Powyższej konstatacji nie zmienia fakt, że w dniu 25 listopada 2019 r. operator pocztowy wydał skarżącej przesyłkę zawierającą ww. wezwania. Okoliczność ta może być bowiem podnoszona we wniosku o przywrócenie terminu, jednakże strona takiego wniosku nie złożyła. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, a także art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.