I SA/Gl 1131/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska, Sędziowie WSA Teresa Randak (spr.), Anna Tyszkiewicz-Ziętek, Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2014 r. sprawy ze skargi A S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. W piśmie procesowym z dnia 22 kwietnia 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że wycofuje skargę na decyzję wskazaną w rubrum niniejszego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Należy przy tym zauważyć, że cofnięcie skargi może nastąpić od chwili jej wpływu do organu do chwili wydania wyroku przez sąd administracyjny. Pamiętać bowiem należy, że sąd jest związany wydanym wyrokiem dopiero od chwili jego ogłoszenia, a jeżeli wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym – od podpisania sentencji wyroku (art. 144 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie, do dnia cofnięcia skargi wyrok nie zapadł, a zatem jej cofnięcie było dopuszczalne. Sąd nie dopatrzył się również wystąpienia jakiejkolwiek przesłanki negatywnej powodującej niedopuszczalność cofnięcia skargi, albowiem dokonana przez stronę skarżącą czynność prawna nie zmierza do obejścia prawa, jak również nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z tych względów dokonane przez stronę skarżącą cofnięcie skargi uznać należało za skuteczne i wiążące Sąd. Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.