I SA/Gl 1133/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 października 2016 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...][...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia umorzyć postępowanie. Dyrektor Izby Skarbowej w K. zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia [...], nr [...][...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...], nr [...] określającą skarżącemu B. K. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości [...] zł z tytułu odpłatnego zbycia w 2011 r. 1/5 części nieruchomości stanowiącej lokal mieszkalny nr [...] położony w Z. przy ul. [...]. Skarga została wniesiona w dniu 22 lipca 2016 r. Nim to nastąpiło organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...], nr [...][...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zaskarżonej, a decyzją z dnia [...], nr [...][...] stwierdził nieważność tej decyzji. Decyzję stwierdzającą nieważność zaskarżonej decyzji doręczono skarżącemu w dniu 17 sierpnia 2016 r. Rozstrzygnięcie to nie zostało zaskarżone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Postępowanie w niniejszej sprawie podlega umorzeniu. Należy bowiem mieć na względzie, że stosownie do art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2), a także gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Oznacza to, że dopuszczalność takiej kwalifikacji jest uzależniona od zaistnienia w toku postępowania okoliczności powodującej jego bezprzedmiotowość. Analiza zaprezentowanego stanu faktycznego prowadzi do wniosku, że warunek ten został spełniony w rozpatrywanym przypadku. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego była wszak kwestia zgodności z prawem wyżej opisanej decyzji zaskarżonej. Zostało ono wszczęte z chwilą wniesienia skargi, a zatem w dniu 22 lipca 2016 r. Niemniej jednak w dniu [...] organ odwoławczy stwierdził nieważność decyzji zaskarżonej, a to jego rozstrzygnięcie nie zostało zaskarżone. W konsekwencji decyzja stwierdzająca nieważność decyzji zaskarżonej uzyskała przymiot ostateczności i prawomocności. W jej następstwie doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji zaskarżonej, a zatem przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej. Postępowanie w tej sprawie stało się więc bezprzedmiotowe i jako takie wymagało umorzenia. Wobec powyższego wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne. Dla porządku jedynie dodania wymaga, że rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie powołanego art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.