I SA/Gl 1134/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 22 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 1 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną A S.A. w K., reprezentowanej przez pełnomocnika, będącego radcą prawnym, z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że przesyłka polecona z dnia 12 lipca 2012 r. zawierająca m.in. odpis wyroku z dnia 13 czerwca 2012 r. wraz z uzasadnieniem, sporządzonym na skutek zgłoszonego żądania, została awizowana w dniach 16 lipca 2012 r. i 24 lipca 2012 r., a następnie wydana pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 31 lipca 2012 r. Sąd wyjaśnił, że skoro przesyłka ta była awizowana, to jej doręczenie zgodnie z regułą zawartą w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej "ppsa") nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 30 lipca 2012 r. Wobec tego trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi kasacyjnej upłynął z dniem 29 sierpnia 2012 r. Skarga kasacyjna została natomiast wniesiona w dniu 30 sierpnia 2012 r., a zatem już po upływie terminu do dokonania tej czynności. Przesyłka polecona skierowana do pełnomocnika strony skarżącej, zawierająca odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem, została awizowana w dniu 5 października 2012 r., a następnie wydana jej adresatowi w dniu 8 października 2012 r. W dniu 15 października 2012 r. (data nadania) pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek z dnia 12 października 2012 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadniając wniosek oświadczył, że o przyjętej przez Sąd "fikcji doręczenia" dowiedział się w dniu odbioru postanowienia z dnia 1 października 2012 r. Zwrócił uwagę, że "skoro (...) do odbioru pisma doszło zgodnie z treścią awiza, tj. w terminie 7 dni od dnia drugiego awiza, to podatnik działał w przekonaniu, iż początkiem biegu terminu do dokonania czynności jest właśnie dzień odbioru przesyłki, tj. 31.07.2012 r.". Jego zdaniem niedochowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło na skutek okoliczności "niezależnych i nieznanych podatnikowi". Gdyby bowiem, jak wskazał, "treść powtórnego awiza zawierała informację zgodną z art. 73 § 3 p.p.s.a., to zarówno do odbioru pisma, jak i do złożenia skargi kasacyjnej doszłoby w terminie ustawowym". Do wniosku pełnomocnik strony skarżącej załączył pismo z dnia 10 października 2012 r. skierowane do Urzędu Pocztowego B., w którym zwrócił się o udzielenie informacji dotyczącej doręczenia przesyłki poleconej z dnia 12 lipca 2012 r., a także pismo Poczty Polskiej z dnia 12 października 2012 r. Z pisma tego wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana tj. w dniach 16 i 24 lipca 2012 r., a możliwość odbioru przesyłki istniała w terminie kolejnych 7 dni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ppsa jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, należy uznać, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym terminie siedmiodniowym. Przyjmując bowiem najbardziej korzystną dla strony interpretację, trzeba stwierdzić, iż wskazana przez pełnomocnika strony skarżącej przyczyna uchybienia terminu – niewiedza co do rzeczywistego początku biegu terminu w związku z zastosowaniem trybu doręczenia zastępczego – ustała z chwilą doręczenia mu odpisu postanowienia z dnia 1 października 2012 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, czyli w dniu 8 października 2012 r. Wniosek zaś został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 15 października 2012 r., a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 ppsa. Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Przechodząc zatem do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej należy zauważyć, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie i piśmiennictwie stanowiskiem "przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak winy" (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 219). W ocenie Sądu pełnomocnik strony skarżącej uprawdopodobnił, że niemożność terminowego złożenia skargi kasacyjnej zaistniała na skutek okoliczności niezawinionych przez niego. Niewątpliwie bowiem wskazana przezeń przeszkoda, polegająca na nieprawidłowym wydaniu przesyłki zawierającej odpis wyroku z dnia 13 czerwca 2012 r. wraz z uzasadnieniem, była całkowicie od niego niezależna i nie mógł on jej w żaden sposób zapobiec. Oczywistym przy tym jest, że przeszkoda ta utrudniła pełnomocnikowi strony skarżącej dochowanie terminu. Miał on prawo pozostawać w błędnym przekonaniu, że dzień rzeczywistego wydania mu przesyłki stanowi zarazem dzień jej doręczenia. W konsekwencji uchybienie procesowe, którego się dopuścił nastąpiło z przyczyn usprawiedliwionych, niezawinionych przez niego. W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.