I SA/Gl 114/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, , , po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...], nr [...], którą organ ten działając m.in. na podstawie art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych określił A S.A. w W. wysokość zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik strony skarżącej, będący doradcą podatkowym wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wskazał, że w dniu 27 listopada 2009 r. zostało wszczęte na wniosek strony postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, wobec czego wniósł o umorzenie postępowania sądowego lub o oddalenie skargi w zależności od wyniku postępowania wszczętego wskazanym wyżej wnioskiem. W piśmie z dnia 10 lutego 2010 r., nadanym tego samego dnia, pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o zawieszenie postępowania. Uzasadniając wniosek zaakcentował, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania w sprawie ze skargi konstytucyjnej B S.A. (sprawa o sygn. SK 21/07) oraz od wyniku postępowania w sprawie pytania prawnego skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem w sprawie o sygn. I SA/Gl 110/09. Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2009 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 110/09, tutejszy Sąd skierował pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego "co do zgodności art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) z art. 217 w związku z art. 84 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: ppsa, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszym postępowaniu, ponieważ w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 110/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 1 czerwca 2009 r. przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) z art. 217 w związku z art. 84 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto, na co wskazuje pełnomocnik strony skarżącej, przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie ze skargi konstytucyjnej B S.A. (sygn. akt SK 21/07) o zbadanie zgodności art. 1 a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 64 ust. 1 i 3, art. 20, art. 22, art. 45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, oraz zgodności art. 4 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 64 ust. 1 i 3, art. 64 ust. 1, 2 i 3 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji. Sąd uznał, że zarówno rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny wyżej wskazanego pytania prawnego, jak również skargi konstytucyjnej B S.A. będzie miało istotne znaczenie dla niniejszego postępowania, zatem jego zawieszenie winno nastąpić ze względów natury celowościowej. W związku z powyższym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.