I SA/Gl 1141/13

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 listopada 2013 r. sprawy ze skargi P. Ch. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczych – umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę w kwestii wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Podkreśliła, że jest osobą bezrobotną, schorowaną i pozostającą na utrzymaniu dzieci pracujących za granicą. Według wniosku skarżąca zamieszkuje w wynajmowanym lokalu, w którym jest zameldowana razem z synem. Oświadczenia te opowiadają ustaleniom poczynionym w toku postępowania podatkowego oraz znajdują potwierdzenie w treści dokumentacji przedłożonej na wezwanie referendarza sądowego, w szczególności zaświadczeń w sprawie bezrobocia i zameldowania oraz dokumentów obrazujących niektóre wydatki: np. należności za mieszkanie (kwotę 500 zł z tego tytułu uiścił syn skarżącej przekazem pocztowym) oraz kwoty przeznaczone na zakup leków (przedstawione paragony pochodzące z ubiegłego miesiąca opiewają łącznie na sumę 482,39 zł). Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie rozpoznającego wniosek skarżąca w wystarczającym stopniu wykazała, że w jej sytuacji przesłanka ta zachodzi, aczkolwiek – pomimo przedłużenia terminu do wykonania wezwania do uzupełnienia danych zawartych we wniosku – nadesłała jedynie część dokumentacji objętej tym wezwaniem; nie przedłożyła zwłaszcza jakichkolwiek materiałów wskazujących możliwości płatnicze i status majątkowy osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Dowiodła jednak, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i pozostającą na utrzymaniu dzieci – opłatę za mieszkanie bezspornie uiścił przecież jej syn, który jest z nią zameldowany. Niewątpliwie wydatkuje ona też znaczne kwoty na zakup leków. Nie bez znaczenia pozostaje przy tym, że spostrzeżenia te znajdują potwierdzenie w ustaleniach dokonanymi w trakcie postępowania podatkowego. Prowadzi to zresztą do wniosku, że okoliczności powyższe nie uległy poprawie od dłuższego czasu. W takim stanie rzeczy przyjąć wypada, że każdy dodatkowy wydatek, w tym na cele postępowania, może wiązać się dla skarżącej z uszczerbkiem utrzymania koniecznego. Nie można też wymagać, by koszty te opłaciły jej dzieci, które udzielają jej wsparcia finansowego na pokrycie niezbędnych potrzeb. Brak wszak przepisu nakładającego na te osoby obowiązek poniesienia i tego rodzaju należności. Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.