I SA/Gl 1143/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak (spr.), Sędzia NSA Eugeniusz Christ, del. Sędzia SO Paweł Kornacki, Protokolant Katarzyna Kot specjalista, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2014 r. sprawy ze skargi S. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Pismem z dnia 19 lipca 2013 r. S.C. (dalej określany zamiennie "strona", "podatnik" lub "skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (dalej określanym Zamiennie "Kolegium" lub "SKO") z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 t.j.) – dalej jako: (p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sadowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania. W rozpoznawanej sprawie kontroli sądowej została poddana decyzja SKO z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2007 r. Istotne jest zatem wyjaśnienie kwestii czy uiszczenie przez skarżącego zobowiązania podatkowego miało wpływ na przebieg postępowania dotyczącego określenia wysokości zobowiązania podatkowego. Przede wszystkim zaś czy upływ terminu przedawnienia (31 grudnia 2012 r.) umożliwił organom podejmowanie czynności procesowych i rozstrzyganie w sprawie. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że pomimo podjęcia przez skład 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 3 grudnia 2012r. uchwały w sprawie I FPS 1/12, iż w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 września 2005r. po upływie terminu przedawnienia nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 O.p.), to teza zawarta w tej uchwale, jak też leżąca u jej podstaw argumentacja zostały zakwestionowane przez inny skład orzekający NSA. Mianowicie, postanowieniem z dnia 19 czerwca 2013 r. w sprawie II FSK 513/13 zwrócono się o podjęcie uchwały przez poszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie tożsamego zagadnienia prawnego, co objęte tezą zawartą w uchwale z dnia 3 grudnia 2012r. I FPS 1/12 (czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1998r. Ordynacja podatkowa, w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005r., dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego, które wygasło przez zapłatę.). Postanowieniem z dnia 3 marca 2014r. Naczelny Sąd Administracyjny odraczając posiedzenie w sprawie podjęcia uchwały przekazał zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia pełnemu składowi Izby Finansowej NSA (II FPS 4/13). W orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008r., sygn. akt: I FZ 221/08, wyrok WSA z dnia 18 czerwca 2009r., sygn. akt: III SA/Wa 3321/08), przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji. Biorąc dodatkowo pod uwagę, że przeciwdziałanie rozbieżnościom w orzecznictwie ma szczególne znaczenie właśnie w sferze prawa publicznego, oraz to, że istotne znaczenie dla wyniku rozpoznawanej sprawy będzie miała treść podjętej przez Naczelny Sąd Administracyjny ponownej uchwały w kwestii dotyczącej wskazanego zagadnienia prawnego, celowym stało się zawieszenie postępowania z uwagi na wystąpienie przez NSA z pytaniem prawnym w sprawie II FSK 513/13 i przekazanie zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia pełnemu składowi Izby Finansowej NSA. W opisanej sytuacji, Sąd działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowe.