I SA/Gl 1143/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 października 2016 r. sprawy ze skargi E. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. w kwestii załączonego do skargi wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...]., nr [...] określającą skarżącemu E.Pt. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. w wysokości [...]zł. Wraz ze skargą pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu odwoławczego. Żądanie to sformułował w piśmie z dnia 22 lipca 2016 r., uzupełnionym pismami datowanymi na 5 sierpnia 2016 r. i 24 sierpnia 2016 r. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych, a jednorazowe zapłacenie podatku wraz odsetkami w wysokości opiewającej (na dzień złożenia wniosku) na kwotę [...]zł przekracza jego możliwości finansowe. Należność ta, jak obliczył, nieznacznie przewyższa bowiem przychód za 2015 r. i stanowi siedemnastokrotność średniego miesięcznego dochodu w tym roku osiągniętego. Dalej zaakcentował, że egzekucja środków zgromadzonych na rachunkach bankowych, uniemożliwi spłatę rat leasingowych i świadczenie usług. W rezultacie umowy leasingu zostaną wypowiedziane, a skarżący zostanie pozbawiony możliwości uzyskania dochodu i stanie przed powinnością zapłaty kar umownych. Sytuacja taka spowoduje również przeszkodę do wypłacenia wynagrodzeń osobom zatrudnionym. Jej konsekwencją będzie zatem utrata płynności, niewypłacalność i konieczność ogłoszenia upadłości. Wykonanie decyzji przekroczy więc zwykłe następstwa egzekucji i dodatkowo narazi skarżącego na zbędne koszty egzekucyjne. Stąd też wniosek należy uwzględnić, a dodatkowym argumentem przemawiającym za jego zasadnością jest fakt, iż ryzyko braku zapłaty podatku nie istnieje, gdyż skarżący dysponuje majątkiem wystarczającym do zaspokojenia tego roszczenia a poza tym istnieje możliwości ustanowienia na tym majątku zabezpieczenia wykonania zobowiązania, z której organy podatkowe nie chcą jednak skorzystać. Na poparcie słuszności swego stanowiska autor wniosku przedłożył sprawozdanie finansowe skarżącego przedsiębiorcy za ubiegły rok podatkowy oraz obszerny materiał źródłowy dotyczący lat 2013-2015 a obejmujący deklaracje rozliczeniowe (ZUS P DRA), deklaracje roczne o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy (PIT-4R), umowy leasingu środków transportowych z harmonogramem ich spłaty oraz wykaz osób zatrudnionych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Przedstawienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od odnotowania, że stosownie do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (§ 1), niemniej jednak strona może wystąpić z takim wnioskiem do organu, który decyzję tę wydał (§ 2), lub do sądu, który - po przekazaniu mu skargi na tę decyzję - może żądanie to uwzględnić nawet wtedy, gdy organ uprzednio wydał rozstrzygnięcie odmowne (§ 3). Powołany przepis uzależnia jednak wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd od spełnienia przynajmniej jednej z wymienionych w nim przesłanek, a mianowicie od niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z powyższego, postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji ma charakter fakultatywny a do jego wydania niezbędne jest uprzednie ustalenie istnienia wyjątkowego zagrożenia. Sąd bowiem może (a nie: musi) podjąć takie rozstrzygnięcie wyłącznie wtedy, gdy wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, która byłaby znaczna, lub spowodowania skutków, których odwrócenie byłoby trudne. Niezbędne jest zarazem podkreślenie, że w kwestii tej sąd orzeka przede wszystkim na podstawie oświadczeń wnioskodawcy, który powinien wskazać, w czym upatruje owego niebezpieczeństwa, a następnie zaprezentować swą sytuację w sposób pozwalający na zweryfikowanie, czy te jego obawy są słuszne. Ewentualność uwzględnienia skargi nie stanowi więc przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Nie jest nią również sama wysokość zobowiązania podatkowego z tej decyzji wynikającego, choćby należność ta była znaczna. Odniesienie tych uwag do analizowanego przypadku, wymaga stwierdzenia, że wnioskodawca nie wykazał, by konsekwencją wykonania zaskarżonej decyzji mogła być utrata płynności, niewypłacalność i w konsekwencji konieczność ogłoszenia upadłości przez skarżącego przedsiębiorcę. Analiza zebranego materiału źródłowego pozwala bowiem dostrzec, że skarżący znajduje się w sytuacji, w której ryzyko wystąpienia sygnalizowanych niebezpieczeństw jawi się jako mało prawdopodobne. Poniekąd na okoliczność tę uwagę zwrócił sam wnioskodawca, wskazując, że skarżący dysponuje majątkiem pozwalającym na dokonanie zabezpieczenia całości zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji. Trafność tego spostrzeżenia potwierdzają również przedłożone przez niego dokumenty. Dość wspomnieć, że wszelkie koszty uzyskania przychodów, w tym obejmujące spłaty rat zawartych umów leasingowych, nie stały na przeszkodzie wypracowania w ubiegłym roku zysku brutto w wysokości [...]zł i dochodu netto w kwocie [...]zł. Zysk ten w całości został przeznaczony na kapitał podstawowy, który uległ podwyższeniu z kwoty [...]zł (na początku okresu rozliczeniowego) do kwoty [...]zł (na końcu wspomnianego okresu). Jednocześnie z końcem ubiegłego roku na rachunkach bankowych skarżącego przedsiębiorcy pozostawały środki w wysokości [...]zł, to jest o [...]zł większe niż w roku wcześniejszym. Dane te stanowią wystarczający powód do uznania, że jakkolwiek ewentualna egzekucja należności wynikającej z zaskarżonej decyzji wiązać się będzie z dolegliwością finansową dla skarżącego, to jednak jej zaistnienie nie musi prowadzić do utraty płynności, niewypłacalności, a następnie likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z powyższym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało załatwić odmownie, co też uczyniono na podstawie wyżej powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a.