I SA/Gl 1150/10

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 27 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a 1. ustanowić skarżącemu adwokata; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek, stwierdził, że dysponuje niewielkim dochodem w wysokości 1103 zł, który "ledwo wystarcza na życie". Pośród osób znajdujących się z nim we wspólnym gospodarstwie domowym skarżący wymienił małżonkę, zastrzegając jednak, iż koszty swojego utrzymania ponosi ona oddzielnie. Wnioskodawca nie wskazał żadnego cennego składnika majątkowego. Wykonując wezwanie referendarza sądowego, skarżący nadesłał m.in. kserokopie: należącej do niego legitymacji osoby niepełnosprawnej, wyroku z dnia 31 marca 2010 r. orzekającego rozwód jego małżeństwa, zeznania podatkowego za ubiegły rok i wyciągu z rachunku bankowego, potwierdzających oświadczenia skarżącego na temat wysokości jego dochodów, a także dokumentów dotyczących prowadzonej przeciwko niemu egzekucji, w tym zajęcia jego świadczenia z dnia 29 kwietnia 2011 r. Skarżący wnosił już o przyznanie prawa pomocy w niniejszym postępowaniu, lecz jego wniosek został oddalony postanowieniem z dnia 26 stycznia 2011 r., po czym uiszczono wpis od skargi w wysokości 100 zł, a ostatnio także opłatę kancelaryjną w tej samej wysokości za doręczenie wyroku z dnia 1 czerwca 2011 r. Mając na względzie powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 P.p.s.a. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu, przedstawiając – z własnej inicjatywy lub na wezwanie – stosowną dokumentację źródłową. Odnosząc te uwagi do niniejszej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżący nie wykazał, iż zachodzą podstawy do uwzględnienia jego wniosku w całości. Uzyskuje on bowiem stały dochód, który – pomimo ograniczenia go za sprawą zajęcia egzekucyjnego – wystarcza zarówno na pokrycie niezbędnych wydatków, jak i wszystkich kosztów sądowych w sprawie. Skądinąd wysokość tych kosztów nie może być uznana za wygórowaną, skoro jest ona najmniejsza spośród znanych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. To, że skarżący nie wykazał, iż nie może ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, nie oznacza jednak, że nie wykazał on również, iż nie może ponieść tych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym, według art. 245 § 3 P.p.s.a., m. in. ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, w tym adwokata. W ocenie rozpoznającego wniosek skarżący nie jest zaś w stanie samodzielnie opłacić takiego pełnomocnika, którego udział w postępowaniu może być konieczny w związku z możliwością wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 1 czerwca 2011 r. Wysokość dochodu pozostającego do jego dyspozycji nie pozwala mu wszak tego uczynić bez uszczerbku koniecznego utrzymania, zwłaszcza jeżeli wziąć pod uwagę stan jego zdrowia, wymagający z pewnością poniesienia dodatkowych wydatków na leczenie. Nie bez znaczenie pozostaje także fakt, iż wnioskujący – inaczej niż to było w przypadku jego wcześniejszego wniosku – udowodnił, że nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką, przedkładając kserokopię wyroku rozwodowego. W świetle treści tego dokumentu nie może on przecież skutecznie domagać się od byłej żony wsparcia finansowego, umożliwiającego mu pełne pokrycie kosztów postępowania. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.