I SA/Gl 1150/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński, Sędziowie WSA Paweł Kornacki (spr.), Beata Machcińska, Protokolant Katarzyna Czabaj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi A S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. oddala skargę. 1. Pełnomocnik "A" S.A. w W. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej: Kolegium) w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2009 r. na terenie Gminy S. 2. Stan sprawy przedstawia się następująco. 2.1 Decyzją z [...] r. nr [...] Wójt Gminy S. (dalej: Wójt) określił spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2009 r. w kwocie [...] zł. Do podstawy opodatkowania przyjął: - budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o wartości [...] zł za okres stycznia oraz o wartości [...] zł za okres od lutego do grudnia; - grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni [...] m²; - budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni użytkowej [...] m². Przedmiot sporu stanowiła kwestia opodatkowania budowli (linii kablowych i kanalizacji kablowej). Wójt podniósł, że spółka zadeklarowała do opodatkowania budowle o wartości [...] zł (za styczeń) i [...] zł (od lutego do grudnia). W deklaracji podatnik nie uwzględnił, jako budowli, linii kablowych położonych w kanalizacji kablowej uznając, że nie stanowią one budowli w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2016 poz. 716, ze zm. - dalej: u.p.o.l.). Poza tym spółka w dniu [...] r. zawarła z "B" sp. z o.o. umowę sprzedaży i leasingu zwrotnego. Na mocy tej umowy spółka zobowiązała się przenieść na kontrahenta własność części infrastruktury telekomunikacyjnej. Spółka pozostała właścicielem linii kablowych położonych w kanalizacji kablowej, zaś "B" sp. z o.o. stała się właścicielem kanalizacji kablowej. Organ uznał jednak, że kanalizacja kablowa i ułożone w niej kable stanowią sieć techniczną i są budowlą w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, a zatem stanowią przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. Stwierdził, że sprzedaż kanalizacji kablowej nie doprowadziła do utraty statusu sieci telekomunikacyjnej jako budowli. Zastrzegł jednak, że przedmioty te powinny być opodatkowane oddzielnie. W piśmie z [...] r. wezwał spółkę do złożenia wyjaśnień co do przedmiotu opodatkowania i jego wartości. Wezwanie to powtórzył w dwóch kolejnych pismach, zaś w piśmie z dnia [...] r. wezwał spółkę do złożenia wyjaśnień i dowodów niezbędnych do ustalenia czy wartość budowli wynikająca z decyzji tego organu za 2008 r. zmieniła się w stosunku do 1 stycznia 2009 r., a jeśli tak to w jakim zakresie. W piśmie z 15 września 2014 r. spółka stwierdziła, że nie sporządza zestawienia obiektów nieuwzględnionych w deklaracji, a wykazywanych uprzednio oraz przesłała Wójtowi płytę CD zawierającą wyciąg z ewidencji środków trwałych gr. 2 i 6 KŚT dla obszaru spółki, w obrębie którego położona jest gmina S. W piśmie z 1 października 2014 r. spółka wskazała, że obiekty podlegające opodatkowaniu mają wartość [...] zł, co wynika z danych na płycie CD. Do pisma dołączyła zestawienie 6 środków trwałych o łącznej wartości podanej w piśmie. W wydanej decyzji Wójt powiększył podstawę opodatkowania deklarowaną przez podatnika w 2009 r. o wartość stanowiącą różnicę pomiędzy deklarowaną w 2007 r. w wysokości [...] zł i w 2008 r. w wysokości [...] zł, tj. o kwotę [...] zł, a więc o kwotę przyjętą, jako wartość wyłączonych przez podatnika z opodatkowania linii kablowych w decyzji podatkowej za 2008 r. 2.2. Kolegium decyzją z [...] r. utrzymało w mocy decyzję Wójta. 2.3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 15 grudnia 2017 r., I SA/Gl 1308/15 uchylił decyzję Kolegium, choć wskazał, że nie wszystkie zarzuty skargi są zasadne. W odniesieniu do przedmiotu opodatkowania Sąd stwierdził, że rozdzielenie własności kanalizacji kablowej oraz ułożonych w niej linii kablowych pomiędzy dwa różne podmioty nie wyłącza możliwości opodatkowania tego rodzaju obiektu budowlanego. Wyraził pogląd, że organy podatkowe miały postawy do opodatkowania linii kablowych należących do spółki w sytuacji, gdy kanalizacja kablowa, w której te linie są położone należy do innego właściciela. Jednakże Sąd wskazał, że decyzja Kolegium podlegała uchyleniu ponieważ została wydana z naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Zdaniem Sądu organ przedwcześnie zakwestionował wiarygodność oświadczenia spółki, że stanowiąca podstawę opodatkowania wartość linii kablowych w 2009 r., które spółka nie ujęła w deklaracji podatkowej wynosi [...] zł. Sąd wyartykułował, że w tej sprawie trudno przyjąć, iż spółka modelowo współpracowała z organem podatkowym, ponieważ dopiero pismem z 15 września 2014 r. przesłała organowi podatkowemu płytę CD zawierającą wyciąg z ewidencji środków trwałych w obszarze gminy S., a następnie w piśmie z 1 października 2014 r. wskazała, że sporządziła zestawienie obiektów ujętych w deklaracji za 2009 r. o wartości [...] zł. Organ podatkowy załączył do akt sprawy, jako dowody, dokumenty w postaci składanych za poprzednie lata podatkowe deklaracji przez spółkę i na ich podstawie przyjął, że wartość podlegających opodatkowaniu za 2009 r. linii kablowych wynosi [...] zł, jako różnica pomiędzy wartością wykazanych przez spółkę budowli w deklaracji za 2007 r. (w którym spółka jeszcze deklarowała do opodatkowania linie kablowe), a wartością budowli wykazanych w deklaracji za 2008 r. (w której spółka po raz pierwszy wyłączyła z opodatkowania linie kablowe). Zdaniem Sądu organy przedwcześnie, bo bez precyzyjnego i wymaganego w danym momencie wezwania spółki do złożenia wyjaśnień, jak też (Kolegium) na podstawie dowodu, którego w tym postępowaniu nie przeprowadzono, zdeprecjonowały oświadczenie spółki, że wartość podlegających opodatkowaniu budowli, o której stanowi art. 4 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. wynosi [...] zł. Sąd zalecił, aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ wezwał spółkę do wyjaśnienia obniżenia wartości spornych budowli, mając na uwadze treść składanych przez spółkę deklaracji za poprzednie lata podatkowe. Poza tym, aby wezwał spółkę do przedłożenia wyciągu z ewidencji środków trwałych, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., o ile uzna, że dane wynikające z dołączonej płyty CD nie są miarodajne. Dopiero po wykonaniu tych czynności poddał ocenie zgromadzony materiał dowodowy, mając przy tym w polu widzenia postawę podatnika i czytelność (przydatność) udzielanych przezeń odpowiedzi. 2.4. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Kolegium decyzją z [...] r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta z [...] r. Organ odwoławczy wskazał, że w postępowaniu ponownym pismem z [...] r. wezwał spółkę do złożenia wyjaśnień: - jakie okoliczności, poza wyłączeniem z opodatkowania linii kablowych położonych w kanalizacji kablowej, wpłynęły na zmniejszenie deklarowanej dla budowli na terenie Gminy S. podstawy opodatkowania pomiędzy 2007 a 2008 r., - jakie zmiany zachodziły w stanie posiadania przez "C" S.A. (poprzednik "A" S.A.) linii kablowych położonych w kanalizacji kablowej, począwszy od 1 stycznia 2007 r. do końca 2009 r., - czy "C" S.A. zmniejszając podstawę opodatkowania dla budowli w deklaracji za 2008 r. względem deklaracji za 2007 r. wyłączyła z opodatkowania tylko linie kablowe położne w kanalizacji kablowej, czy też począwszy od 2008 r. wyłączała z opodatkowania podatkiem od nieruchomości inne obiekty, z uwagi na uznanie, że nie stanowią one przedmiotu opodatkowania tym podatkiem (nie stanowią budowli w rozumieniu u.p.o.l.). Ponadto Kolegium wezwało spółkę do: - przedłożenia wyciągu z ewidencji środków trwałych z podaną wartością początkową linii kablowych położonych w kanalizacji kablowej bądź też innych obiektów, które spółka począwszy od 2008 r. przestała deklarować do opodatkowania podatkiem od nieruchomości z uwagi na uznanie, że nie stanowią one przedmiotu opodatkowania tym podatkiem (nie wypełniają definicji budowli w rozumieniu u.p.o.l.) znajdujących się wyłącznie na obszarze Gminy S., według stanu na dzień 1 stycznia 2009 r., - przedłożenia dokumentów potwierdzających zmiany w majątku spółki w wyniku których wartość deklarowanych budowli w 2008 i w 2009 r. względem 2007 r. uległa pomniejszeniu (w szczególności mogły to być poświadczone za zgodność z oryginałem kopie dowodów likwidacji środków trwałych, kopie dowodów przyjęcia środków trwałych); - przedłożenia dokumentów potwierdzających zmiany w majątku spółki począwszy od 2007 do 2009 r. w zakresie wyłączanych od 2008 r. z opodatkowania podatkiem od nieruchomości obiektów - linii kablowych w kanalizacji kablowej, względnie innych obiektów, które w ocenie spółki nie stanowią budowli w rozumieniu u.p.o.l. i nie były zgłoszone do opodatkowania w 2008 r. i 2009 r. W odpowiedzi na wezwanie, w piśmie z 11 czerwca 2018 r. pełnomocnik spółki wyjaśnił, że przed sporządzeniem deklaracji na rok 2008 zostały przez spółkę wyodrębnione tylko obiekty, które są obiektami budowlanymi lub urządzeniami budowlanymi w rozumieniu przepisów prawa budowlanego i te właśnie zadeklarowano do opodatkowania w 2008 r. Natomiast spółka nie sporządzała zestawienia obiektów nieuwzględnionych w deklaracji, a które były nieprawidłowo ujmowane w latach poprzednich, jak również nie badała zmian zachodzących w tych środkach trwałych. Sporządzono zestawienie budowli ujętych w deklaracji za 2008 r., a następnie za 2009 r. Wskazano, że spółka nie posiada zestawienia obiektów, które nie stanowią budowli poprzedzających 2008 r. Podkreślono, że z uwagi na upływ terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego za 2007 r., podatnik ma prawo nie przechowywać ksiąg podatkowych i związanych z ich prowadzeniem dokumentów. Kolegium wskazało ponadto, że okolicznością znaną mu z urzędu, o której organ powziął decyzję przy rozpatrywaniu sprawy określenia spółce wysokości zobowiązania podatkowego za 2008 r. (zakończonej decyzją z dnia [...] nr [...]), jest to, że na wartość budowli zadeklarowaną przez spółkę za styczeń 2009 r. składa się 27 obiektów, które zostały wskazane przez spółkę w piśmie z dnia 25 maja 2016 r. – odpis tego pisma został załączony przez organ do akt sprawy. Łączna podstawa opodatkowania wynosiła [...] zł. W związku z tym Kolegium nie znalazło podstaw, aby zakwestionować zasadność opodatkowania obiektów, wskazanych przez spółkę w tymże piśmie z 25 maja 2016 r. oraz podanej tam wartości. Kolegium nie zakwestionowało również zmniejszenia wartości budowli deklarowanych przez spółkę od lutego 2009 r. - w związku ze sprzedażą infrastruktury spółce "B" sp. z o.o. W zakresie opodatkowania budowli od lutego 2009 r. zdaniem Kolegium należało niewątpliwie umieścić sześć obiektów, wskazanych przez spółkę przy piśmie z 1 października 2014 r., o łącznej wartości [...] zł. Ponadto Kolegium stwierdziło, że ponownie rozpatrując sprawę zweryfikowało dane zawarte na płycie CD, stanowiące wyciąg z ewidencji środków trwałych. Organ zidentyfikował wskazane wyżej 6 obiektów wśród przekazanych danych na pliku "[...]" i stwierdził, że wartości podane przez spółkę odpowiadają wartości początkowej poszczególnych środków trwałych ujawnionej w badanym pliku (z uwzględnieniem podanego przez spółkę udziału procentowego). Jednakże, poza ww. sześcioma środkami trwałymi Kolegium odnalazło kolejne środki trwałe niezadeklarowane przez spółkę i nieujęte w zestawieniu przy piśmie z 1 października 2014 r. o łącznej wartości [...] zł. Trzy spośród ujętych w tabeli (str. 9 decyzji) zostały opisane w pliku jako "linie kablowe - linia kablowa przebiegająca przez 1 gminę". Dlatego Kolegium nie miało wątpliwości co do charakteru tych obiektów, tj. opierając się na opisie obiektu należało przyjąć, że jest to część sieci technicznej (budowli w rozumieniu u.p.o.l). Do podstawy opodatkowania przyjęło 100% wartości początkowej, skoro zgodnie z informacją zawartą w ewidencji środków trwałych były to obiekty przebiegające przez 1 gminę. W odniesieniu do czwartego obiektu, Kolegium wskazało, że ewidencja środków trwałych zawiera opis "[...]". Zatem do podstawy opodatkowania przyjęto udział wynoszący 50% - zgodnie z udziałem podanym przez spółkę dla środka trwałego ujętego w poz. 26 tabela nr 1 (str. 8 decyzji). Wobec powyższego Kolegium stwierdziło, że podstawę opodatkowania dla budowli od lutego 2009 r. deklarowaną przez spółkę należało powiększyć o kwotę [...] zł (to jest o sumę wartości: [...] zł oraz [...] zł). Dodało, że tę wartość ustalono na podstawie przekazanego przez spółkę wyciągu z ewidencji środków trwałych. Jednakże organ odwoławczy zauważył, że organ I instancji zwiększył wartość budowli deklarowaną przez spółkę o kwotę niższą, tj. o [...] zł. Zatem respektując zakaz orzekania na niekorzyść strony odwołującej się, Kolegium uwzględniło przy wyliczaniu podstawy opodatkowania tę niższą wartość i orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. 3.1. W skardze zarzucono naruszenie art. 210 § 4 w związku z art. 122, 187 § 1, art. 191 i 193 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 800, ze zm. - dalej: o.p.) poprzez niewyjaśnienie przesłanek rozstrzygnięcia w zakresie podstawy opodatkowania od spornych budowli, co jest konsekwencją zaniechania ustaleń faktycznych w tym zakresie, zwłaszcza zaniechania przeprowadzenia dowodu z ewidencji środków trwałych oraz nieuwzględnienia wyjaśnień strony. W uzasadnieniu skargi przywołano wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 13 września 2011 r., sygn. akt P 33/09, wskazując na konieczność dokonania każdorazowo, tj. w odniesieniu do każdego obiektu, podlegającego ocenie z punktu widzenia definicji budowli zawartej w art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. dokładanych ustaleń faktycznych w zakresie tego, czy konkretny obiekt wypełnia wskazane w tym przepisie cechy definicyjne budowli. Przytoczono również orzecznictwo sądów administracyjnych. W skardze podniesiono, że w przedmiotowej sprawie organ takich ustaleń nie dokonał. Zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala, zdaniem skarżącej, na stwierdzenie, że wszystkie obiekty, które opodatkowano jako budowle stanowią przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Organ skupił się tylko na ustaleniu jaka jest wartość poszczególnych obiektów, ujętych w tabeli nr 2. Podkreślono, że organ nie dokonał żadnych ustaleń, czy cztery obiekty o łącznej wartości [...] zł posiadają cechy, pozwalające zakwalifikować je jako budowle, podlegające podatkowi od nieruchomości. Z przytoczonych powodów, zdaniem skarżącej, wciąż zasadne pozostaje przeprowadzenie – niepodjętego przez organ II instancji – dowodu z oględzin przedmiotowych środków trwałych. W wyniku tego dowodu możliwe byłoby uzyskanie pełnej wiedzy o cechach spornych obiektów. Oględziny pozwoliłyby na zweryfikowanie czy wyodrębnione obiekty to: - kanalizacja kablowa, - linie kablowe ułożone w kanalizacji, - czy też urządzenia, które ewentualnie można zaliczyć do przedmiotu opodatkowania, - czy przy uznaniu, że są to linie kablowe, pomiędzy kanalizacją kablową a położonymi w niej liniami kablowymi istnieje wspólny, funkcjonalny związek, tj. czy realizują tę samą funkcję i czy tylko wspólnie mogę realizować tę funkcję, - czy kanalizacja kablowa i linie kablowe w niej położone stanowią jedną rzecz i rzeczywiście są w związku z tym jedynym obiektem, - czy linie kablowe stanowią część rzeczy złożonej, na którą składa się, oprócz tych linii, również kanalizacja kablowa. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a także poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. 3.2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 5. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zatem skarga na podstawie art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu. 6. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że stosownie do art. 153 p.p.s.a. Sąd orzekający jest związany stwierdzeniem w prawomocnym wyroku z 15 grudnia 2017 r., I SA/Gl 1308/15, że w stanie prawnym obowiązującym w 2009 r. mogą stanowić przedmiot opodatkowania w podatku od nieruchomości, obiekty w postaci linii kablowych, także w sytuacji, w której (od lutego 2009 r.) doszło do rozdzielenia właściciela linii kablowych oraz właściciela kanalizacji kablowej, w której te linie zostały zlokalizowane. W dalszej kolejności, Sąd zauważa, że spór dotyczy tylko opodatkowania budowli linii kablowych, a na obecnym etapie prowadza się do zakwestionowania opodatkowania od lutego 2009 r. czterech obiektów, o łącznej wartości [...] zł (str. 9 decyzji), które Kolegium zidentyfikowało na płycie CD, przesłanej organowi przez spółkę – jako wyciąg z ewidencji środków trwałych. Niemniej Sąd stwierdza, że także w niespornej aktualnie części, aprobuje ustalenia organu odwoławczego. Zasadnie za okres stycznia 2009 r. przyjął do opodatkowania 27 obiektów, o łącznej wartości [...] zł (tabela na str. 8 decyzji), ponieważ jest to zgodne z tym, co zostało wskazane przez spółkę w załączonym do akt tej sprawy przez Kolegium odpisie pisma spółki z 25 maja 2016 r. (załącznik pt. "Zestawienie wartości budowli opodatkowanych w 2009 r."). W odniesieniu do okresu od lutego 2009 r. również zasadnie, Kolegium przyjęło do opodatkowania sześć budowli, o łącznej wartości [...] zł (tabela na str. 9 decyzji), które spółka wymieniła już w piśmie z 1 października 2014 r. Oględziny płyty CD przeprowadzone przez organ potwierdziły prawidłowość wskazań spółki w tej mierze, także co do wartości tych budowli. 7. Przechodząc do zagadnienia spornego, to jest opodatkowania czterech budowli o łącznej wartości [...] zł Sąd wskazuje, że także i w tym zakresie w pełni podziela stanowisko organu odwoławczego. Zasadnie organ powołuje się na treść przedłożonego przez spółkę wyciągu z ewidencji środków trwałych w postaci płyty CD. Swoje stanowisko organ zobrazował także wydrukiem istotnych stron pliku i załączeniem ich do akt sprawy oraz podsumował tabelą na stronie 9 decyzji. Przekonuje stanowisko organu, który twierdzi, że opis trzech obiektów ("[...]": [...], [...], [...]) w danych zawartych w pliku na płycie CD, jako "linie kablowe - linia kablowa przebiegająca przez 1 gminę", nie budzi wątpliwości, co do charakteru tych obiektów. Można przyjąć w oparciu o tenże opis, że jest to część sieci technicznej (to jest budowli w rozumieniu u.p.o.l). Należy też podkreślić, że sama spółka używa terminologii "[...]" do opisu obiektów stanowiących budowle, których opodatkowania nie kwestionuje za okres stycznia 2009 r. (tabela na str. 8 decyzji). Do podstawy opodatkowania tych trzech budowli Kolegium zasadnie przyjęło 100% wartości początkowej, skoro zgodnie z informacją zawartą w ewidencji środków trwałych są to obiekty przebiegające przez 1 gminę. Jest to też zgodne z danymi przedstawionymi przez spółkę w piśmie z 25 maja 2016 r., które stanowiło podstawę do ustalenia podstawy opodatkowania za styczeń 2009 r. (tabela na str. 8 decyzji). Zasadnie Kolegium przyjęło, że budowlę stanowi także czwarty obiekt spośród aktualnie objętych sporem, to jest "[...]" ([...]). Także i w tym zakresie terminologia zapisu na płycie CD odpowiada terminologii używanej przez spółkę w piśmie z 25 maja 2016 r. Nie ma zatem powodów by sądzić, że wskazany ostatnio obiekt nie stanowi budowli. W tym zakresie ewidencja środków trwałych zawiera opis "[...]" (co także koreluje z danymi spółki z 25 maja 2016 r.), a zatem trafnie do podstawy opodatkowania organ przyjął udział wynoszący 50% - zgodnie z udziałem podanym przez spółkę dla środka trwałego ujętego w poz. 26 w tabeli na stronie 8 decyzji. 8. Zdaniem Sądu przeprowadzone przez Kolegium dowody są wystarczające do poczynienia koniecznych w sprawie ustaleń w zakresie istotnych okoliczności faktycznych. Wbrew stanowisku skargi nie było powodu, aby przeprowadzać oględziny spornych obiektów. Ustalenie ich prawnopodatkowego charakteru mogło nastąpić na podstawie dokumentów (przedłożonych zresztą organowi przez spółkę). Poza tym nie może umknąć uwadze, że u podstaw sporu w tej sprawie leży wyłączenie przez skarżącą z podstawy opodatkowania wartości linii kablowych położonych w kanalizacji kablowej. Spółka wskazała na to wprost, wyjaśniając przyczyny zadeklarowania mniejszej podstawy opodatkowania aniżeli miało to miejsce w latach poprzednich. Przy tym wyraziła przekonanie, że w jej ocenie obiekty te nie spełniają cech budowli. Przeprowadzanie dowodu z ich oględzin byłoby zatem niecelowe i prowadziłoby jedynie do niepotrzebnego przedłużania postępowania podatkowego. Nie miałoby to żadnego znaczenia dla przyjętej kwalifikacji prawnopodatkowej i sprowadzałoby się jedynie do potwierdzenia ustalonych już okoliczności faktycznych. Poza tym można powątpiewać, czy z uwagi na upływ czasu przeprowadzenie oględzin pozwoliłoby na poznanie tych obiektów wedle stanu, w jakim przed dziesięcioma laty powinny zostać opodatkowane. Trudno sobie wyobrazić, aby oględziny tychże obiektów przeprowadzane w 2018 r. były miarodajne dla ustalenia faktów z 2009 r. Nie sposób zatem podzielić poglądu spółki, że postępowanie zostało przeprowadzone w sposób nie pozwalający na identyfikację przedmiotu i podstawy opodatkowania. W jego następstwie doszło bowiem do ustalenia, że linie kablowe ułożone w kanalizacji kablowej, które niewątpliwie w badanym roku podatkowym pozostawały w posiadaniu spółki i mogły być przez nią wykorzystywane do świadczenia usług telekomunikacyjnych, a zatem wykonywania działalności gospodarczej, którą prowadzi, niewątpliwie stanowią budowlę, jako sieć techniczna wymieniona wprost w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006 r. poz. 1118, ze zm.). Tym samym podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, w związku z treścią art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. Wyodrębnienie tych budowli nastąpiło na podstawie danych z ewidencji środków trwałych spółki z uwzględnieniem pozostałych przedstawionych przez nią materiałów źródłowych. Wartość tak ustalonych obiektów ustalono natomiast stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., w myśl którego dla budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 4-6 (nie mających zastosowania w rozpatrywanym przypadku) stanowi wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne, a w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych – ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego. Nie doszło zatem do naruszenia art. 210 § 4 w związku z art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 o.p. poprzez niewyjaśnienie przesłanek rozstrzygnięcia w zakresie przedmiotu i podstawy opodatkowania spornych budowli oraz zaniechanie niezbędnych ustaleń faktycznych, a zwłaszcza pominięcie dowodu z oględzin. 9. Z tych wszystkich powodów skargę należało oddalić.