I SA/Gl 1156/17

PostanowienieWSA w Gliwicach2018-05-14

Skład orzekający: Dorota Kozłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane na podstawie art. 260 P.p.s.a., utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, jest niedopuszczalne. Przepisy P.p.s.a. nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na takie postanowienie, a sąd orzeka w tej sprawie jako sąd drugiej instancji.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wniosła również o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny utrzymał w mocy postanowienie referendarza. Strona skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie WSA, mimo pouczenia o braku takiej możliwości.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska, , , po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. j. w likwidacji w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną w kwestii zażalenia strony skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 lutego 2018 r. p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na wskazane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, A Sp. j. w likwidacji w R. (dalej: skarżąca) wniosła o przyznanie jej prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2017 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Następnie postanowieniem z dnia 19 lutego 2018 r. Sąd utrzymał w mocy powyższe postanowienie referendarza sądowego. Na postanowienie Sądu z dnia 19 lutego 2018 r. skarżąca złożyła zażalenie, pomimo skierowanego do niej pouczenia, iż na postanowienie to nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zażalenie skarżącej podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) (uchylony); 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. W myśl natomiast art. 260 P.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym dla postępowań wszczętych w dniu 15 sierpnia 2015 r. i następnie) sąd, rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (a więc także od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy), wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach tych wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność, a sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (§ 2). Rozpoznanie sprawy następuje na posiedzeniu niejawnym (§ 3). W świetle powyższego zaznaczyć należy, że ani art. 194 § 1 P.p.s.a., ani żaden inny przepis tej ustawy nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na podstawie art. 260 P.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. Co więcej, na niemożność wniesienia takiego zażalenia wskazuje wprost art. 260 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym w takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji. Stwierdzić zatem trzeba, że w stanie prawnym mającym zastosowanie dla niniejszej sprawy postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego, którym odmówiono stronie przyznania prawa pomocy, jest niezaskarżalne. Wobec tego zażalenie, które skarżąca wniosła na takie postanowienie w rozpatrywanym przypadku, należało uznać za niedopuszczalne i odrzucić w myśl art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. Zaznaczyć przy tym należy, iż zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten ma z mocy art. 197 § 2 P.p.s.a. zastosowanie do zażalenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając w oparciu o art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło