I SA/Gl 1157/16
PostanowienieWSA w Gliwicach2017-02-28
Skład orzekający: Wojciech Organiściak, Paweł Kornacki, Teresa Randak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sprawie dotyczącej opodatkowania sprzedaży udziału w nieruchomości przez osobę fizyczną, sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie, gdy Naczelny Sąd Administracyjny rozpatruje zagadnienie prawne dotyczące analogicznej sytuacji?Ratio decidendi
Sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, w tym od rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przez Naczelny Sąd Administracyjny, które ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia danej sprawy. Zawieszenie takie jest uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości i ekonomiki procesowej, a także w celu zapewnienia jednolitości orzecznictwa.Stan faktyczny
Skarżący A. B. złożył skargę na indywidualną interpretację Ministra Finansów dotyczącą opodatkowania sprzedaży udziału w nieruchomości. Interpretacja uznała stanowisko skarżącego za nieprawidłowe. Sąd administracyjny powziął informację o toczącym się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym postępowaniu dotyczącym zagadnienia prawnego o analogicznym charakterze, które zostało przedstawione do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów.Rozstrzygnięcie
Postępowanie sądowe zostało zawieszone.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, Sędziowie WSA Paweł Kornacki, Teresa Randak (spr.), Protokolant Dominika Zabielska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2017 r. sprawy ze skargi A. B. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.
Pismem z dnia (...) r. A. B. wniósł skargę na indywidualną interpretację Ministra z dnia (...) r. nr (...), stwierdzającą, że stanowisko skarżącego – przedstawione we wniosku z dnia (...) r., uzupełnionego pismem z dnia (...) r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży udziału w nieruchomości - jest nieprawidłowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Przyjmuje się, iż zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08, publ. Lex nr 479145; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3321/08, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto podkreśla się, że w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt I FZ 221/08, publ. Lex nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 302-303). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest indywidulana interpretacja prawa podatkowego dotycząca możliwości opodatkowania podatkiem od osób fizycznych przychodu uzyskanego przez skarżącego ze sprzedaży w 2015 r., tj. przed upływem 5 lat od dnia śmierci małżonki skarżącego, udziału w nieruchomości nabytej przez oboje małżonków do majątku wspólnego przed 16 laty.
Sądowi znany jest z urzędu fakt, że postanowieniem z dnia 30 stycznia 2017 r., sygn. akt II FSK 3874/14 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj.: "Czy według art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłem przychodu jest również odpłatne zbycie nieruchomości lub prawa nabytych do majątku wspólnego, w przypadku gdy zbycie ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym na podstawie dziedziczenia nastąpiło nabycie przez małżonka pozostałego przy życiu udziału w nieruchomości lub w prawie nabytych do majątku wspólnego, ponad własny udział po ustaniu wspólności majątkowej na skutek śmierci drugiego z małżonków, w sytuacji gdy od nabycia nieruchomości lub prawa przez obojga małżonków do majątku wspólnego minęło pięć lat?"
Biorąc pod uwagę, że przeciwdziałanie rozbieżnościom w orzecznictwie ma szczególne znaczenie właśnie w sferze prawa publicznego, oraz to, że istotne znaczenie dla wyniku rozpoznawanej sprawy będzie miała treść podjętej przez Naczelny Sąd Administracyjny ponownej uchwały w kwestii dotyczącej wskazanego zagadnienia prawnego, celowym stało się zawieszenie postępowania z uwagi na wystąpienie przez Naczelny Sąd Administracyjny z pytaniem prawnym w sprawie II FSK 3874/14 i przekazanie zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Oceniając powyższe z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości i ekonomiki procesowej Sąd przyjął, iż niniejsze postępowanie powinno zostać zawieszone.
Wobec powyższego postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., co też orzeczono w sentencji postanowienia
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło