I SA/Gl 1160/10

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1019 zł, skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, podniosła, że w związku z postępowaniem likwidacyjnym dotyczącym niegdyś prowadzonej przez nią spółki została pozbawiona wraz z małżonkiem stałego źródła dochodu, stojąc natomiast przed koniecznością spłaty zadłużenia w wysokości przekraczającej kwotę miliona złotych. Podkreśliła ponadto, że w związku z egzekucją tych należności cały jej majątek został zajęty, a jej dom wraz z działką będzie wkrótce "skierowany do licytacji". Według wniosku skarżąca ma na utrzymaniu syna i utrzymuje się dzięki pomocy rodziców oraz córki. Wnioskodawczyni na wezwanie referendarza sądowego, nadesłała dokumenty, które generalnie potwierdzają powyższe okoliczności, w szczególności oświadczenia członków jej rodziny na temat świadczonej jej pomocy, fragmenty wyciągów z rachunków bankowych córki skarżącej odzwierciedlające opłacenie przez tę osobę opłat związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego skarżącej, kopie zeznań podatkowych skarżącej i jej małżonka za ubiegły rok (skarżąca wykazała jedynie stratę z działalności gospodarczej w kwocie 1.648,46 zł, natomiast jej małżonek przychody ze stosunku pracy w wysokości 10.647,87 zł), kopię protokołu zgromadzenia wspólników spółki z dnia 28 czerwca 2010 r., podpisanego m.in. przez skarżącą, według którego spółka wykazała stratę bilansową mającą być pokrytą w wyniku "spieniężenia" jej majątku, a nadto – w terminie przedłużonym przez referendarza sądowego zarządzeniem z dnia 21 marca 2011 r. – pismo komornika sądowego (niepodpisane) z dnia 17 marca 2011 r. zawierającego zestawienie zadłużenia skarżącej i jej małżonka (wyliczono w nim kilkanaście spraw egzekucyjnych, w których najwyższa kwota do zapłaty wynosi 677.430,19 zł) oraz kopię zawiadomienia z dnia 15 marca 2011 r. o wszczęciu egzekucji z nieruchomości dotyczącej należności głównej w kwocie 299.108 zł. Skarżąca wniosła o kolejne przedłużenie terminu celem uzyskania niezbędnych dokumentów od likwidatora wspomnianej wyżej spółki, powołując się na dotychczasową bezskuteczną korespondencję w tym zakresie. Mając na względzie powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 przywołanej ustawy obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu, przedstawiając – z własnej inicjatywy lub na wezwanie – niezbędną dokumentację źródłową. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, uznać trzeba, że strona skarżąca w wystarczającym stopniu wykazała, iż powyższa przesłanka zachodzi. W ocenie rozpoznającego wniosek konkluzję taką można sformułować na podstawie zgromadzonego dotychczas materiału dowodowego, który nie musi być już uzupełniany. Niewątpliwie przecież fakt, iż wnioskodawczyni jest wspólnikiem spółki, nie poprawia jej sytuacji, skoro spółka wykazuje stratę i jest w fazie likwidacji sprowadzającej się do upłynniania majątku celem pokrycia tej straty. Tym samym zbędne było dalsze przedłużanie terminu do wykonania wezwania referendarza sądowego, o co wnosiła strona. Z przedłożonych kopii zeznań podatkowych wynika bowiem, że tak skarżąca, jak jej małżonek nie dysponują stałymi dochodami, aczkolwiek wytknąć jej należy, iż nie udokumentowała ona wspomnianych dochodów w sposób wskazany w wezwaniu, w szzcególnosci przedstawiając zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia swojego małżonka. Brak też jakichkolwiek podstaw, by kwestionować oświadczenia wnioskodawczyni oraz członków jej rodziny, złożonych wszak z zastrzeżeniem świadomości odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, w świetle których strona utrzymuje się wraz z małżonkiem dzięki pomocy rodziny. Doniosłe znaczenie ma wreszcie fakt, że skarżąca stoi przed koniecznością spłaty bardzo dużego zadłużenia, w związku z którym toczy się przeciwko niej i jej małżonkowi postępowania egzekucyjne, obejmujące m.in. dom stanowiący miejsce jej zamieszkania. W takim stanie rzeczy każdy dodatkowy wydatek może spowodować uszczerbek utrzymania koniecznego wnioskodawczyni i jej rodziny. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.