I SA/Gl 1163/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, po rozpoznaniu w dniu 19 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia (brak oznaczenia) Nr (brak oznaczenia) w przedmiocie: udzielenia informacji podatkowej p o s t a n a w i a o d r z u c i ć s k a r g ę Zarządzeniem z dnia [...] 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał E. R. do usunięcia braku skargi z dnia [...] 2005 r. (skierowanej do sądu za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K.) przez wskazanie numeru i daty wydania zaskarżonej decyzji, ewentualnie przez nadesłanie jej odpisu. W wezwaniu sądu zawarto pouczenie, w myśl którego nieusunięcie braku skargi w terminie 7 dni skutkować będzie jej odrzuceniem. Jednocześnie wezwano skarżącego do wskazania w terminie 7 dni, czy w skardze został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wezwanie sądu uznano za doręczone w dniu [...] 2005 r., jednakowoż do dnia dzisiejszego pozostało bez odpowiedzi, a termin zakreślony dla dopełnienia powyższych czynności upłynął – zgodnie z przywołanym wyżej pouczeniem – w dniu [...] 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Skarżący, pomimo wezwania sądu, nie wskazał w tej sprawie ani daty wydania, ani numeru zaskarżonego aktu, co skutkuje uznaniem, że skarga z dnia [...] 2005 r. obarczona jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Z tych też względów sąd postanowił jak w sentencji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 58 § 3 tej ustawy. Na marginesie przytoczonego wyżej stanu faktycznego i prawnego, należało w tym miejscu odnotować, że nawet gdyby przyjąć, że przedmiotem skargi E. R. z dnia [...] 2005 r. była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] to wówczas skargę taką należało by uznać za spóźnioną. Z akt administracyjnych, przesłanych do sądu wraz z odpowiedzią na skargę wynika bowiem, że w/w decyzję doręczono na adres skarżącego w dniu [...] r. (zwrotne potwierdzenie odbioru zamieszczone w aktach administracyjnych sprawy – przy karcie nr 24). Skarga E. R. została z kolei nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] 2005 r. (co wynika z datownika nadawczego przesyłki pocztowej o nr [...]), a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu ustawowego, który w tym przypadku upłynął – zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a o art. 83 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 111 Kodeksu cywilnego – w dniu [...] 2005 r. ([...] – dzień roboczy). W myśl z kolei art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.