I SA/Gl 1163/12

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 147 zł, skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, podkreśliła, że jej dochody ograniczają się do emerytury w wysokości 1225,39 zł, i wyliczyła niektóre z wydatków ponoszonych w swoim gospodarstwie domowym na sumę 630,52 zł, uwzględniając m.in. kwoty przeznaczane na opłacenie kosztów paliwa (300 zł), dostawy wody (72,90 zł) i energii elektrycznej (63,09 zł) oraz składki ubezpieczeniowej (139,50 zł). Podała, że w gospodarstwie tym pozostaje z małżonkiem, pobierającym obecnie świadczenie chorobowe w wysokości 1785,29 zł i z pasierbem, otrzymującym rentę socjalną i zasiłek pielęgnacyjny w wysokości odpowiednio 683 i 153 zł. Według wniosku strona nie posiada żadnego majątku poza domem, w którym zamieszkuje. Do wniosku skarżąca załączyła kserokopie dokumentów potwierdzających powyższe oświadczenia, w szczególności: decyzji w sprawie waloryzacji jej emerytury, wydruku z listy płac jej małżonka za sierpień bieżącego roku, jego dokumentacji medycznej, potwierdzające jego problemy neurologiczne, orzeczenia o stopniu niepełnosprawności pasierba skarżącej (niepełnosprawność ta ma stopień umiarkowany i łączy się m.in. z koniecznością wsparcia i częściowej opieki osób trzecich) oraz decyzji w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego i renty pasierba. Z kolei na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawczyni przede wszystkim nadesłała wyciągi z dwóch rachunków bankowych. Odnotowują one wpływy w postaci wyżej wskazanych świadczeń, które na bieżąco są wypłacane, lecz saldo końcowe w obu przypadkach jest dodatnie (na rachunku skarżącej wyniosło ono 417,67 zł, zaś na rachunku jej małżonka 2473,19 zł). Większe saldo dodatnie, które występuje na rachunku bankowym małżonka skarżącej, stanowi efekt wypłaty zwiększonego wynagrodzenia w październiku bieżącego roku, co, jak wyjaśniła strona, było związane z zakończeniem stosunku pracy – w listopadzie małżonek ów otrzymał już tylko świadczenie z ubezpieczenia społecznego w wysokości 1416,70 zł. Ponadto skarżąca przedstawiła kserokopie zeznań podatkowych oraz orzeczenia lekarza orzecznika, według którego jej małżonek jest osobą częściowo niezdolną do pracy do dnia 31 grudnia 2013 r. W tym ostatnim kontekście wyjaśniła, że nie dysponuje jeszcze decyzją określającą wysokość renty. Zastrzegła również, iż rodzina nie jest zadłużona. Wysokość miesięcznych wydatków na leczenie wnioskodawczyni określiła na kwotę około 40 zł. Małżonek skarżącej sam występuje w charakterze skarżącego w innej sprawie toczącej się przed Sądem (sygn. akt I SA/Gl 1162/12), w której w ubiegłym miesiącu uiścił wpis od skargi w wysokości takiej samej jak wpis od skargi w niniejszej sprawie (w obu sprawach chodziło o opodatkowanie przychodów z jednej czynności, dokonanej przez skarżącą wspólnie z małżonkiem). Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tej ustawy obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie rozpoznającego wniosek skarżąca nie dowiodła, że w jej przypadku powyższa przesłanka zachodzi, aczkolwiek w wystarczającym stopniu wykonała wezwanie do uzupełniania danych zawartych we wniosku, nadsyłając wszystkie żądane dokumenty źródłowe, które potwierdzają jej oświadczenia. Z dokumentacji tej wynika jednak, że skarżąca oraz osoby pozostające z nią w gospodarstwie domowym dysponują stałymi źródłami dochodu, które pozwalają im na pokrycie wszystkich niezbędnych wydatków, w tym na leczenie. Wnioskodawczyni przyznała wszak, że rodzina nie ma żadnych zaległości finansowych. Dalszą kwestią pozostawać przy tym musi to, że dochody członków rodziny ograniczają się do świadczeń z ubezpieczenia społecznego, których wysokość nie może być uznana za wygórowaną. Koszty sądowe w sprawie też nie są bowiem znaczne, skoro niewiele przewyższają najniższą wysokość przewidzianą w procedurze sądowoadministracyjnej. Poniesienie wydatku w takiej wysokości nie powinno więc wiązać z uszczerbkiem utrzymania koniecznego skarżącej i jej rodziny, zwłaszcza jeżeli zważyć, że środki zgromadzone na rachunkach bankowych, z których wyciągi dostarczono, czyli suma ich dodatnich sald końcowych, kilkunastokrotnie przekraczają wpis od skargi. W konsekwencji koszty sądowe mogą być opłacone nawet z niewielkiej części wspomnianych środków, bez jakiegokolwiek uszczuplenia wpływów uzyskiwanych w ramach stałych bieżących dochodów. Podkreślić zarazem wypada, że w ubiegłym miesiącu małżonek wnioskującej uiścił w swojej sprawie wpis od skargi w takiej samej kwocie, mimo iż było to już po ustaniu jego zatrudnienia i obniżeniu jego dochodów do świadczenia rentowego. Trudno zatem wskazać powody, dla których uiszczenie identycznej kwoty nie mogłoby wchodzić w rachubę w rozpatrywanej sprawie, tym bardziej iż sprawa ta związana jest ściśle ze sprawą męża skarżącej, gdyż w obu przypadkach spór ogniskuje się wokół opodatkowania przychodów z czynności podjętej przez małżonków wspólnie. Co więcej, ów związek przemawia wręcz za tym, by obie sprawy traktować analogicznie, również w tym ich aspekcie, który odnosi się do kosztów sądowych. Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.