I SA/Gl 1179/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.C. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi postanawia: przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Z.C. wniesioną na interpretację Ministra Finansów oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego. Przesyłka zawierająca odpis powyższego postanowienia została wydana stronie skarżącej w dniu 25 listopada 2013 r. W trakcie rozmowy telefonicznej przeprowadzonej w dniu 26 listopada 2013 r. skarżący oświadczył, że w dniu 17 października 2013 r. uiścił wpis od skargi. Podczas rozmowy tej pouczono skarżącego o prawie wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia lub ewentualnie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W dniu 29 listopada 2013 r. (data nadania) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Uzasadniając wniosek wskazał, że uiścił wpis sądowy od skargi w terminie, jednak w tytule przelewu nie wskazał sygnatury akt sprawy. Podniósł dodatkowo, że wpłaty dokonano z konta firmy, której jest wspólnikiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, należy uznać, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym terminie siedmiodniowym. Skoro bowiem skarżący zapoznał się z treścią postanowienia o odrzuceniu skargi w dniu 25 listopada 2013 r., a wniosek o przywrócenie terminu nadał w urzędzie pocztowym w dniu 29 listopada 2013 r. to uznać należy, że wniosek ten złożył przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 p.p.s.a. Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi zasługuje na uwzględnienie. Podnieść należy, że skarżący w tytule wpłaty –wbrew pouczeniu zawartemu w piśmie z dnia 27 września 2013 r., zgodnie z którym w dowodzie wpłaty należy powołać sygnaturę akt sprawy – podał inne dane, tj. numer zaskarżonej interpretacji. Powyższe doprowadziło do tego, że Sąd nie zidentyfikował sprawy, której opłata ta dotyczy i uznał, że skarżący nie uiścił wpisu. Jednakże w ocenie Sądu uznać należy, że taka nieprawidłowość w oznaczeniu tytułu wpisu może stanowić podstawę do przywrócenia terminu, bowiem nie sposób traktować tego rodzaju uchybienie jako niedbalstwo czy też niezachowanie należytej staranności. Całe uchybienie, którego dopuścił się skarżący sprowadza się wyłącznie do braku wskazania w tytule wpłaty sygnatury akt sprawy której dotyczy, co Sąd powinien ustalić i wziąć pod uwagę z urzędu. Wskazać w tym miejscu przyjdzie, że zgodnie z orzecznictwem pomyłka polegająca na pominięciu lub przestawieniu niektórych cyfr w wielocyfrowym numerze konta bankowego i wynikającego z tego uiszczenie wpisu na inne konto nie jest poczytywana za winę w rozumieniu art. 168 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego. Tego rodzaju uchybienie może zdarzyć się nawet przy zachowaniu należytej staranności i nie sposób traktować go jako niedbalstwo. Również omyłka, polegająca na wpłacenia na konto innego podmiotu nie może być traktowana jako wynik niedbalstwa czy niezachowania należytej staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2006 r., sygn. II CZ 5/06, publ. LEX nr 192014, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2003 r., sygn. I CZ 18/03, publ. LEX nr 80250). Ponadto należy podkreślić, że przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu bierze się pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły dokonanie czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie w dotrzymaniu terminu. W niniejszej sprawie skarżący niewątpliwie podjął czynności w celu zachowania terminu, o czym świadczy rozmowa telefoniczna przeprowadzona w dniu 26 listopada 2013 r. W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.