I SA/Gl 1185/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 5 października 2010 r. W.S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...], nr [...] ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn w kwocie 600 zł. W dniu 20 października 2010 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w K. wpłynęło pismo W.S. z dnia 15 października 2010 r., w którym wniósł o cofnięcie skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Na mocy zaś art. 60 ppsa, skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Analizując okoliczności rozpatrywanej sprawy Sąd uznał, iż skarżący dokonał skutecznego cofnięcie skargi inicjującej postępowanie sądowe w niniejszej sprawie, a jednocześnie, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające uznanie tegoż cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa umorzył postępowanie w sprawie.