I SA/Gl 119/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. jawnej J. K. i Wspólnicy w C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Skarżąca Spółka jawna wniosła skargę na postanowienie oznaczone w sentencji, pod którą podpisał się tylko jeden z jej dwóch wspólników. Pismami doręczonymi w dniu 10 lutego 2009 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł oraz do usunięcia braków skargi przez złożenie dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Identycznej treści wezwanie dotyczyło skargi rozpatrywanej w postępowaniu w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 118/09. Wykonując te wezwania w terminie, skarżąca uiściła wpis w kwocie [...] zł, nie wskazując jednak sprawy, której ta wpłata dotyczy, oraz nadesłała odpis Krajowego Rejestru Sądowego. Zgodnie z tym odpisem składanie oświadczeń woli w imieniu Spółki w sprawach przekraczających zakres zwykłych czynności Spółki wymaga współdziałania dwóch wspólników. Mając na względzie treść wspomnianego dokumentu, pismem doręczonym w dniu 5 marca 2009 r. skarżącą ponownie wezwano do usunięcia formalnych skargi poprzez jej podpisanie przez drugiego ze wspólników albo nadesłanie egzemplarza skargi podpisanego przez obydwojga wspólników w terminie 7 dni braków pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie w ramach postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 118/09 wezwano skarżącą do wskazania, do której ze spraw został uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości [...] zł w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że został on uiszczony do sprawy o sygn. akt I SA/Gl 118/09. W piśmie z dnia 11 marca 2009 r., nadanym na poczcie w dniu następnym, skarżąca poinformowała, że zgodnie z wezwaniem przesyła skargę podpisaną przez obydwoje wspólników, jednak pośród dokumentów załączonych do pisma nie było tej skargi. Przesyłka nie zawierała również jakiegokolwiek oświadczenia na temat wpłaconego przez skarżącą wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nie ulega przy tym wątpliwości, że w przypadku jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową chodzi o podpis złożony przez osoby, o których mowa w art. 28 § 1 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Innymi słowy, pismo wnoszone przez jednostki organizacyjne mające zdolność sądową powinno zawierać podpis lub podpisy osób, które w świetle dokumentów stanowiących podstawę działania tych jednostek są uprawnione do ich reprezentowania w obrocie prawnym, w tym w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Podkreślić zatem trzeba, że w świetle zasad reprezentacji obowiązujących w skarżącej Spółce składanie oświadczeń woli w sprawach przekraczających zakres zwykłych czynności spółki wymaga współdziałania dwóch wspólników. Wniesienie skargi do Sądu nie może być zaś zaliczone do zwykłych czynności spółki. Wprawdzie bowiem niemożliwe jest niejako wyczerpujące wyliczenie tego rodzaju czynności, można jednak przyjąć, że w rozważanej materii w rachubę wchodzą takie sprawy, które ze względu na przedmiot przedsiębiorstwa spółki i skalę prowadzonych przez nią interesów dzieją się w spółce normalnie i na bieżąco (por. M. Rodzynkiewicz, Kodeks spółek handlowych. Komentarz Warszawa 2007, w uwagach odnoszących się do art. 39 tego kodeksu). Niewątpliwie przecież wniesienie przez Spółkę skargi do Sądu, czyli w istocie wstąpienie w spór prawny z organem administracji, nie może być uznane za działanie podejmowane codziennie, w zwykłym toku czynności związanym z bieżącym, normalnym funkcjonowaniem podmiotu zajmującego się m.in. działalnością budowlaną i remontową. W konsekwencji fakt, że pod skargą widnieje podpis tylko jednego wspólnika, w rozpatrywanym stanie faktycznym stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu, i powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. W myśl przywołanego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. Według z kolei art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż wyznaczony przez Sąd termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 12 marca 2009 r. (czwartek). Przesyłka, którą skarżąca nadała w tym dniu, wbrew jej twierdzeniom nie zawierała wszak skargi podpisanej w sposób wymagany w wezwaniu. Podobnie wobec milczenia strony oraz zgodnie z rygorem, jakim opatrzono wezwanie wystosowane do niej w ramach postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 118/09, należy uznać, że skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w tamtej sprawie, a co za tym idzie że termin do wykonania wezwania do uiszczenia wpisu w niniejszej sprawie upłynął bezskutecznie z dniem 17 lutego 2009 r. (wtorek). W powyższym kontekście zaznaczyć wypada, iż w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, tak samo jak w razie nieuzupełnienia jej braków formalnych, podlega odrzuceniu przez sąd. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.