I SA/Gl 1195/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Beata Machcińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. w kwestii skargi kasacyjnej strony skarżącej od wyroku z dnia 13 czerwca 2018 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę G.K. (dalej: skarżąca) na oznaczoną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. Przesyłka zawierająca odpis sentencji tego wyroku wraz z jego pisemnym uzasadnieniem, sporządzonym na wniosek, adresowana do pełnomocnika skarżącej awizowana była po raz pierwszy w dniu 13 lipca 2018 r. a następnie awizowana była powtórnie w dniu 23 lipca 2018 r. Przesyłkę wydano pełnomocnikowi pocztowemu adresata w dniu 30 lipca 2018 r. W dniu 28 sierpnia 2018 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku z dnia 13 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Ponadto, zgodnie z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpatrywanej sprawie skarga kasacyjna wniesiona została po upływie terminu. Przesyłka zawierająca odpis sentencji tego wyroku wraz z jego pisemnym uzasadnieniem, adresowana do pełnomocnika skarżącej, awizowana była po raz pierwszy w dniu 13 lipca 2018 r. a następnie awizowana była powtórnie w dniu 23 lipca 2018 r. Przesyłkę wydano pełnomocnikowi pocztowemu adresata w dniu 30 lipca 2018 r. Skutek doręczenia tej przesyłki nastąpił jednak z dniem 27 lipca 2018 r. a to z uwagi na regulację, zawartą w art. 73 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Jest to tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia), przewidziana w art. 73 § 3 P.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe, pomimo wydania przesyłki zawierającej odpis wyroku z uzasadnieniem w dniu 30 lipca 2018 r., skutek doręczenia tej przesyłki, zgodnie z art. 73 P.p.s.a. nastąpił z dniem 27 lipca 2018 r. Trzydziestodniowy termin przewidziany na wniesienie skargi kasacyjnej upłynął zatem z dniem 27 sierpnia 2018 r., gdyż ostatni dzień terminu przypadał na niedzielę 26 sierpnia 2018 r. Zgodnie zaś z art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skarga kasacyjna wniesiona została natomiast w dniu 28 sierpnia 2018 r. a więc z uchybieniem terminu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 178 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.