I SA/Gl 1196/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krywow-Milczarek, , , po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.J. i J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 13 sierpnia 2025 r. nr SKO.F/41.4/538/2025/9855 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2022 r. p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 884 (słownie: osiemset osiemdziesiąt cztery) złote uiszczoną na poczet wpisu od skargi. W piśmie z 11 września 2025 r. I.J. i J. J. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 10 grudnia 2025 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 917 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłki pocztowe, zawierające odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, awizowane były po raz pierwszy w dniu 18 grudnia 2025 r. Powtórne awizowanie przesyłki miało miejsce w dniu 30 grudnia 2025 r. Przesyłka adresowana do skarżącej została zwrócona, zaś przesyłka adresowana do skarżącego została mu wydana w dniu 5 stycznia 2026 r. Wpis od skargi został uiszczony przez skarżącego w kwocie 884 zł w dniu 14 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie skarżący zostali prawidłowo wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi. Odpis zarządzenia wydanego w tym przedmiocie należy uznać za skutecznie doręczony zarówno skarżącej, jak i skarżącemu z dniem 2 stycznia 2026 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. W myśl § 1 tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Ponadto należy zauważyć, że ostatni dzień okresu, o którym mowa powyżej przypadał na dzień 1 stycznia 2026 r., jednakże jest to dzień wolny od pracy, stosowanie do treści art. 1 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 296). Jeżeli zaś ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, o czym stanowi art. 83 § 2 p.p.s.a. Zatem, w rozpatrywanej sprawie, przesyłki zawierające odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, uznaje się za doręczone z dniem 2 stycznia 2026 r., tj. z upływem czternastego dnia, licząc od dnia pierwszego awizowania przesyłki, które miało miejsce zarówno w przypadku skarżącej, jak i skarżącego w dniu 18 grudnia 2025 r. (przy uwzględnieniu treści art. 83 § 2 p.p.s.a.). Wydanie skarżącemu adresowanej do niego przesyłki w dniu 5 stycznia 2026 r. (tj. po upływie okresu 14 dni od pierwszej jej awizacji) jest pozbawione przy tym znaczenia prawnego i z uwagi na regulacje zawarte w art. 73 p.p.s.a. nie może skutkować uznaniem, iż przesyłkę doręczono w tymże dniu. Wobec powyższego termin do uiszczenia wpisu upłynął wraz z dniem 9 stycznia 2026 r. Wpis od skargi został natomiast uiszczony przez skarżącego w dniu 14 stycznia 2026 r., a więc po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu do dokonania tej czynności. Ponadto w nieprawidłowej wysokości. W konsekwencji zaistniałych okoliczności Sąd stwierdził, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego dalszego biegu. W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Nadto, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Mając to na uwadze Sąd, na podstawie przywołanego przepisu, orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.