I SA/Gl 1206/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 20 listopada 2023 r., nr SKO.K/41.3/2021/2023/21207/KS w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić kwotę 100,00 (sto 00/100) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. G. S. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia. Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2024 r. sygn. akt I SA/Gl 126/24 Sąd odrzucił skargę. Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2024 r. sygn. akt I GZ 234/24 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi wojewódzkiemu. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 8 października 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia wraz z pismem przewodnim z 16 października 2024 r. został skierowany do skarżącego za pomocą środków komunikacji elektronicznej (ePUAP). Opisane dokumenty sądowe nie zostały podjęte przez skarżącego w terminie – Urzędowe Poświadczenie Doręczenia wskazuje na brak daty odbioru. W dniu 7 listopada 2024 r. uiszczono wpis od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935) dalej: p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, § 3 i § 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 74a § 3-9 p.p.s.a. w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu; 2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (§ 3). Zawiadomienie może być automatycznie tworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny sądu, a odbioru tego zawiadomienia nie potwierdza się (§ 4). Datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 tego artykułu (§ 5). W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (§ 6). Do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4 (§ 7). W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8). W przypadku uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone sąd umożliwia adresatowi pisma dostęp do treści pisma w formie dokumentu elektronicznego w systemie teleinformatycznym sądu przez okres co najmniej trzech miesięcy od dnia uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone oraz do informacji o dacie uznania pisma za doręczone i datach wysłania zawiadomień, o których mowa w § 3 i 6 (§ 9). W przedmiotowej sprawie skarżący został w prawidłowy sposób wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Odpis zarządzenia z 8 października 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi został skierowany do skarżącego za pomocą środków komunikacji elektronicznej i nie został przez niego podjęty (odebrany) w przepisanym prawem terminie. Na gruncie rozpoznawanej sprawy pismo w postaci elektronicznej – odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, skierowane do skarżącego, nie zostało odebrane przez adresata w terminie czternastu dni liczonych od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. W sprawie musiała zatem znaleźć zastosowanie instytucja fikcji doręczenia, ukształtowana przez treść art. 74a § 8 p.p.s.a. Oznacza to, że skierowane do skarżącego pismo w postaci elektronicznej powinno zostać uznane za doręczone po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (podkreślenie własne Sądu). A zatem, skoro pierwsze zawiadomienie zostało przesłane do skarżącego w dniu 16 października 2024 r. to czternastodniowy okres, w którym możliwe było odebranie pisma przesłanego za pomocą środków komunikacji elektronicznej upłynął z dniem 29 października 2024 r. Stosownie więc do treści art. 74a § 8 p.p.s.a., skutek doręczenia tego pisma nastąpił z dniem 30 października 2024 r. (po upływie czternastu dni liczonych od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia, które miało miejsce w dniu 16 października 2024 r.; podkreślenie własne Sądu). W konsekwencji powyższego, przewidziany przez prawo termin na uiszczenie wpisu od skargi rozpoczął swój bieg z dniem 31 października 2024 r. (czwartek) i biegł do dnia 6 listopada 2024 r. (środa). Ostatnim dniem, w którym możliwe było uiszczenie wpisu od skargi był więc 6 listopada 2024 r. (środa). Zważywszy, iż wpis od skargi został uiszczony w dniu 7 listopada 2024 r. należało stwierdzić, że czynność ta została dokonana po upływie terminu. Warto również podkreślić, że w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia znajduje się informacja o treści: Rodzaj informacji uzupełniającej: Termin doręczenia Wartość informacji uzupełniającej: 2024-10-30T23:59:59.999, dodatkowo potwierdzająca termin, z którym nastąpił skutek doręczenia. Za taką koncepcją sposobu obliczenia fikcji doręczenia w przypadku doręczeń elektronicznych opowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienia NSA z 30 września 2020 r. sygn. akr I FZ 183/20; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy, skarga obarczona była brakiem fiskalnym uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego dalszego biegu, gdyż jak stanowi przepis art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uiszczenie wpisu od skargi po terminie jest zatem równoznaczne z jego nieuiszczeniem. W związku z powyższym skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi (punkt drugi sentencji postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.