I SA/Gl 1207/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia i ponownego wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 rok w trybie wznowienia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 18 sierpnia 2020 r. W.Z. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, wskazaną w sentencji postanowienia. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 listopada 2020 r., w piśmie z dnia 6 listopada 2020 r., wezwano skarżącego do wskazania, do której z sześciu toczących się z jego skarg spraw uiścił wpis w wysokości 200 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że wpis ten przynależy do sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt I SA/Gl 1206/20. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, a jedynie złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z 9 marca 2021 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy przez Sąd postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2021 r. W następstwie zaistniałych okoliczności, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 kwietnia 2021 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca m. in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona skarżącemu za pośrednictwem operatora wyznaczonego w dniu 28 maja 2021 r. (piątek). W zakreślonym terminie, który upłynął z dniem 4 czerwca 2021 r. (piątek) wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przenosząc powyższą regulację na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, iż skarżący został w prawidłowy sposób wezwany do usunięcia braku fiskalnego skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został mu doręczony w dniu 28 maja 2021 r. (piątek). Przewidziany przez prawo termin na usunięcie dostrzeżonego braku skargi upłynął z dniem 4 czerwca 2021 r. (piątek). W tym terminie skarżący nie podjął czynności zmierzających do sanowania braku skargi poprzez uiszczenie wpisu. Niezależnie od powyższego zwrócić należy uwagę, że skarżącemu prawomocnie odmówiono przyznania prawa pomocy, w tym w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, co z kolei spowodowało konieczność wezwania o uiszczenie należnego wpisu od skargi. W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić przyszło, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, co uniemożliwia nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.