I SA/Gl 121/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda, , , po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. nr [...] orzekającą o odpowiedzialności podatkowej [...] jako prezesa zarządu Przedsiębiorstwa A Sp. z o.o. w B. za zaległości podatkowe tej Spółki. Pismem z dnia 14 grudnia 2009 r. pełnomocnik skarżącego, będący adwokatem, złożył skargę na powyższą decyzję. Wpis stały od skargi nie został uiszczony. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 stycznia 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego udzielonego mu przez skarżącego do działania w jego imieniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona w dniu 1 lutego 2010 r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnym pokwitowaniu odbioru zamieszczonym w aktach tej sprawy. Do chwili obecnej brak formalny skargi nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej ppsa), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W świetle z kolei art. 46 § 3 ppsa niedołączenie pełnomocnictwa należy traktować jako brak formalny pisma. Dlatego też wezwano pełnomocnika skarżącego, w trybie art. 49 ppsa, do usunięcia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na podstawie bowiem tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin do uzupełnienia braku skargi, wyznaczony przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie w dniu 8 lutego 2010 r., dlatego orzeczono jak w sentencji postanowienia. Ponadto należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 219 § 1 ppsa opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Z kolei na podstawie art. 221 ppsa, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na decyzję, która na mocy § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) podlegała opłacie sądowej w postaci wpisu stałego w kwocie 500 zł. Tymczasem pełnomocnik strony, będący adwokatem, wniósł skargę podlegającą opłacie stałej, nie uiszczając przy jej nadaniu wymaganego wpisu sądowego. Nawet zatem gdyby pełnomocnik uzupełnił w terminie brak formalny skargi, podlegałaby ona odrzuceniu na mocy art. 221 ppsa jako wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, który nie uiścił wpisu stałego. Reasumując, skarga złożona w niniejszej sprawie dotknięta jest brakiem formalnym i brakiem fiskalnym, a taką skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 221 ppsa.