I SA/Gl 1211/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu Firmy Handlowo-Usługowej A S. S., Sp. j. w likwidacji w R. od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 stycznia 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 8 grudnia 2016 r. w sprawie ze skargi Firmy Handlowo-Usługowej A S. S., Sp. j. w likwidacji w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. Pismem z dnia 8 grudnia 2016 r. skarżąca Spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi. Pismem z dnia 19 grudnia 2016 r., doręczonym adresatowi w dniu 9 stycznia 2017 r. referendarz sądowy wezwał stronę skarżącą do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 17 stycznia 2017 r. (data nadania) skarżąca Spółka złożyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pozostawił ww. wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu powyższego zarządzenia referendarz sądowy na wstępie zacytował treść art. 252 § 2 oraz art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Biorąc zaś pod uwagę treść tych przypisów uznał, że termin do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął bezskutecznie w dniu 16 stycznia 2017 r. Skarżąca wykonała natomiast powyższe wezwanie dnia następnego, co skutkuje koniecznością zastosowania przewidzianego prawem rygoru, jakim opatrzono to wezwanie. Od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 27 stycznia 2017 r. skarżąca, w terminie przewidzianym dla dokonania tej czynności, wniosła sprzeciw. W uzasadnieniu podniosła, że stosowny formularz złożyła w terminie. W dalszej części sprzeciwu skarżąca przedstawiła swoją aktualną sytuację finansową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 260 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "ppsa"), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Zgodnie natomiast z art. 252 § 2 ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do sądu na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, stanowiącym – w przypadku osób fizycznych – załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257). Niezachowanie tego wymogu stanowi brak formalny wniosku w rozumieniu art. 49 § 1 ppsa (zob. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, ONSAiWSA 2008, nr 5, poz. 74). Skoro zaś tak, to na podstawie art. 49 § 1 ppsa należy wezwać do uzupełnienia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W konsekwencji uchybienie temu terminowi musi pociągnąć za sobą realizację wskazanego rygoru, czyli pozostawienie wniosku bez rozpoznania, o czym stanowi art. 257 ppsa. W myśl bowiem tego przepisu wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Taka sytuacja wystąpiła w omawianej sprawie, co wynika wprost z treści uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia. Wydający je referendarz sądowy słusznie wskazał, że termin do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął skarżącej Spółce bezskutecznie w dniu 16 stycznia 2017 r. Strona podnosząc zaś w sprzeciwie, iż urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy złożyła w terminie, nie przedłożyła żadnych dokumentów potwierdzających ten fakt. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że referendarz sądowy prawidłowo uznał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jako niezłożony w terminie na urzędowym formularzu należy pozostawić bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 260 § 1 i § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.