I SA/Gl 1211/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Firmy Handlowo-Usługowej A S. S., Sp. j. w likwidacji w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w kwestii zażalenia z dnia 22 grudnia 2015 r. na postanowienie z dnia 7 grudnia 2015 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Firmy Handlowo-Usługowej A S. S., Sp. j. w likwidacji w R. (dawniej: Firma Handlowo-Usługowa A T. S., S. S., Sp. j. w R.) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. oznaczone w sentencji niniejszego postanowienia. Pismem z dnia 22 grudnia 2015 r. Spółka wniosła zażalenie na ww. postanowienie z dnia 7 grudnia 2015 r. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 14 marca 2016 r. referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy. Na powyższe postanowienie Spółka wniosła sprzeciw, który postanowieniem z dnia 7 czerwca 2016 r. został odrzucony, jako wniesiony po terminie. Orzeczenie to zostało zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 27 października 2016 r. oddalił zażalenie. Następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 listopada 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 22 grudnia 2015 r. na postanowienie z dnia 7 grudnia 2015 r. w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpowiadając na wezwanie, strona skarżąca wniosła o zwolnienie z obowiązku poniesienia tej opłaty. Zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2017 r. starszy referendarz sądowy pozostawił ww. wniosek strony skarżącej bez rozpoznania, a następnie Sąd rozpoznając sprzeciw, postanowieniem z dnia 20 marca 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. W tym stanie rzeczy na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 marca 2017 r. wezwano stronę skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 listopada 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 22 grudnia 2015 r. na postanowienie z dnia 7 grudnia 2015 r. w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona stronie skarżącej w dniu 4 kwietnia 2017 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca Spółka złożyła pismo zatytułowane "Skarga", w którym wniosła o uchylenie zarządzenia oraz o przyznanie prawa pomocy. Wymagany wpis sądowy od zażalenia do chwili obecnej nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie "ppsa", Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym celu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 ppsa zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 7 grudnia 2015 r. została doręczona stronie skarżącej w dniu 4 kwietnia 2017 r. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu od zażalenia upłynął w dniu 11 kwietnia 2017 r. Skarżąca, mimo prawidłowego wezwania, zawierającego pouczenie o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiściła. Podkreślenia przy tym wymaga, że bieg terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia nie mógł zostać przerwany przez ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.