I SA/Gl 1213/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi; Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 listopada 2010 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych wniesionej w niniejszej sprawie skargi poprzez jej podpisanie oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona, skierowana na adres wskazany przez skarżącego w skardze, zawierająca wyżej wymienione wezwanie Sądu, została skutecznie doręczona w dniu 30 listopada 2010 r. Jej odbiór potwierdziła matka skarżącego B. R. Zatem termin do uzupełnienia braków skargi upływał odpowiednio w dniu 7 grudnia 2010 r. W dniu 20 grudnia 2010 r. (data nadania 16 grudnia 2010 r.) do Sądu wpłynęło pismo Dyrektora Izby Skarbowej K., przekazujące dwa egzemplarze podpisanej przez skarżącego skargi, w kŧórej podano również wartość przedmiotu sporu. W dalszej kolejności w dniu 3 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę wniesioną w niniejszej sprawie z uwagi na uzupełnienie jej braków formalnych po terminie. Sąd w uzasadnieniu wyjaśnił, iż w przypadku gdy strona przekazała pismo stanowiące uzupełnienie braków formalnych skargi do organu administracji publicznej, miarodajna dla oceny czy został zachowany termin określony w wezwaniu jest data przesłania pisma przez organ do Sądu- w rozpatrywanej sprawie miało to miejsce już po upływie przewidzianego terminu. Przedmiotowe orzeczenie Sądu z dnia 3 stycznia 2011 r. doręczono skutecznie w dniu 10 stycznia 2011 r. W 19 stycznia 2011 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo skarżącego, nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 17 stycznia 2011 r., w którym zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku podano, że w dniu 6 grudnia 2010 r. skarżący uzupełnił braki skargi. Pismo, w kŧórym braki formalne zostały uzupełnione miało zostać wysłane przez B. R. - matkę skarżącego, ponieważ sam skarżący nie miał w owym czasie takiej możliwości. Skarżący dokładnie poinstruował swą matkę w jaki sposób i na jaki adres należy przesłać przedmiotowe pismo. Jednakże pomimo dokładnych, precyzyjnych instrukcji B. R. wysłała pismo na adres Dyrektora Izby Skarbowej w K., nie zaś Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W dalszej kolejności skarżący podkreślił, iż nie podnosi winy w uchybieniu terminu. Dokonując uzupełnienia braków formalnych skargi dołożył, bowiem należytej staranności. Matce swej powierzył zaś prostą czynność techniczną, nie mając żadnych wątpliwości, że pismo uzupełniające braki formalne skargi zostanie wysłane prawidłowo. W żaden sposób nie można było się spodziewać, iż matka skarżącego wyśle pismo do niewłaściwego adresata. Następnie wskazał, iż do dnia otrzymania postanowienia Sądu nie zdawał sobie sprawy z zaistniałej sytuacji. Dalej zwrócono uwagę , iż z dyspozycji art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wynika konieczność jedynie uprawdopodobnienia okoliczności braku winy w uchybieniu terminu, nie zaś obowiązek jej udowodnienia, a w przedmiotowej sprawie okoliczność braku winy po stronie skarżącego jest bezsprzecznie uprawdopodobniona. Nadto wskazano, iż w piśmiennictwie okoliczność braku winy w uchybieniu terminu wiąże się z obowiązkiem dochowania szczególnej staranności w wykonywaniu czynności, skarżący jej dochował, nie mógł zaś przewidzieć, iż pismo zostanie wysłane przez jego matkę na błędny adres. Reasumując skarżący podał, iż uchybienie terminu ma dla niego ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego, wniosek został złożony z zachowaniem terminu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny oraz, że do wniosku nie zostało dołączone pismo o uzupełnieniu braków formalnych skargi, ponieważ czynność ta została już dokonana wcześniej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu złożony w dniu 17 stycznia 2011r . uznać należy za wniesiony w terminie, nie jest on jednakże zasadny. Zgodnie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl z kolei z treścią art. 87 § 2 ppsa, we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu – w tym przypadku do uzupełnienia braków formalnych skargi. Strona musi zatem uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od niej niezależna. Niezawinione uchybienie terminu ma miejsce wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. W literaturze i orzecznictwie podkreśla się, iż o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. W konsekwencji więc brak winy w uchybieniu terminu możemy przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Zatem przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy zaprezentowana argumentacja uprawdopodobni brak winy. Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że w ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu. Powierzył on bowiem, dokonanie czynności procesowej swej matce, a to z uwagi na fakt, iż nie miał w owym czasie, możliwości samodzielnego jej dokonania. Zgodnie, natomiast z linią orzecznictwa sądów administracyjnych zaniedbanie osoby, której powierzono wykonanie czynności, a do której zobowiązany był skarżący, nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 26 czerwca 2008 roku, sygn. akt II OZ 678/08, Lex Omega nr 493712). Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wówczas- jak zostało już wyżej wskazane- gdy strona dołożyła należytej staranności przy prowadzeniu swoich spraw. Rozciąga się to również na staranność w kontroli sposobu wykonania czynności powierzonej innej osobie. Jeżeli przy wysyłaniu korespondencji do Sądu, skarżący korzystał z pomocy swej matki, winien był upewnić się, czy właściwie zrozumiała i wpisała podany przez niego adres. Mógł też samodzielnie w sposób właściwy zaadresować kopertę, polecając jedynie nadanie przesyłki na adres na kopercie wskazany. Przyczyny uchybienia terminu na jakie powołuje się skarżący, wskazują zatem na nie dołożenie przez niego należytej staranności, samo uchybienie było więc przez niego zawinione. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 86 § 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.