I SA/Gl 1216/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącego adwokata. W ramach urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 7 listopada 2015 r. J. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W motywach wniosku nawiązał do stanu faktycznego sprawy z jego skargi. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący zeznał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną; oboje nie posiadają majątku, a mieszkanie, którym mieszkają, jest wynajmowane. Dochód ww. gospodarstwa skarżący oznaczył w kwocie 181,20 zł. W końcowej części formularza wnioskodawca odnotował, że posiada różnego rodzaju zaległości o charakterze socjalno-bytowym. Wskazał tutaj na zaległości z tytułu: czynszu za mieszkanie w kwocie 4.620,00 zł, opłat za wodę i kanalizację – 1.020,00 zł, wywozu nieczystości – 146 zł, zaległych zobowiązań wobec jednostki budżetowej Miasta B. w kwocie 80.000,00 zł. W tych ramach skarżący odnotował, że zaległość podatkowa objęta skargą została skierowana do wyegzekwowania i stosowne czynności w tym zakresie podjął już Naczelnik Urzędu Skarbowego w T.. W oparciu o dokumentację źródłową nadesłaną przez skarżącego przy jego piśmie z dnia 8-9 grudnia 2015 r. ustalono, co następuje. Skarżący wraz z żoną mieszka w lokalu, który wynajmują od osoby trzeciej. Mieszkanie to pochodzi z zasobów spółdzielni mieszkaniowej na terenie B.. Zadłużenie z tytułu opłat (czynsz, należność za wodę i odprowadzanie ścieków) na rzecz spółdzielni wynosiło na dzień 16 listopada 2015 r. 4.642,43 zł. W tym zakresie skarżący zawarł ugodę z wierzycielem, przy czym z uwagi na wysokość rat, spłata układu ratalnego – zdaniem skarżącego – będzie niemożliwa. Skarżący posiada nadto zadłużenie w kwocie 83.834,94 zł (stan na 5 marca 2014 r.) z tytułu użytkowania dwóch innych lokali na terenie B., które wykorzystywane były dawniej do prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Zadłużenie na rzecz urzędu skarbowego rozłożono mu na raty w wysokości 101 zł miesięcznie; ostatnią skarżący uiścił we wrześniu 2015 r. Z dniem 12 listopada 2015 r. zlikwidowano miejsce pracy skarżącego i tym samym rozwiązano z nim umowę o pracę. W chwili obecnej skarżący i jego żona są zarejestrowani jako osoby bezrobotne. Doraźną pomoc finansową niesie im matka skarżącego, co nie zmienia jednakże faktu, że na pokrycie niezbędnych wydatków brakuje w tym gospodarstwie około 700 zł. Jeszcze w 2014 r. skarżący uzyskiwał dochód z tytułu udziału w A Sp. z o.o. Sp. k. w kwocie 11.249,46 zł brutto. Udział ten został jednakże sprzedany jeszcze w ubiegłym roku. Wypada w tym miejscu podnieść, że skarżący zwracał się już do tutejszego Sądu o przyznanie mu prawa pomocy. Taki stan rzeczy miał miejsce w sprawach I SA/Gl 1745/13 i I SA/Gl 1746/13. W obu tych sprawach, postanowieniami z [...] r., przyznano mu prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), przy czym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym (zgodnie z zakresem wyznaczonym przez skarżącego) następuje wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Zdaniem rozpoznającego wniosek, w stosunku do skarżącego zachodzi przesłanka przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy pozwolił stwierdzić, że w chwili obecnej skarżący pozostaje bez dochodów. Jedyne wsparcie uzyskuje od swojej matki. Taki stan rzeczy oznacza, że skarżący nie jest w stanie zbilansować dochodów i przychodów własnego gospodarstwa domowego, co pogłębia jego zadłużenie. Niepodobna też przyjąć, że ciężar kosztów poniesiony zostanie przez jego matkę, która nie przebywa ze skarżącym we wspólnym gospodarstwie domowym, a poza tym z racji wieku skarżącego, nie ciąży już na niej obowiązek wspierania dziecka. Co znamienne, sytuacja skarżącego znacznie się pogorszyła w stosunku do tej, która była podstawą faktyczną do wydania postanowień w sprawach I SA/Gl 1745/13 i I SA/Gl 1746/13. W tych okolicznościach, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.