I SA/Gl 1216/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulg – odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Skarżący w dniu 9 października 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. skargę na decyzję tego organu z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek. W dniu 7 grudnia 2017 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo skarżącego w treści którego podał, że w sprawie zaistniały nowe okoliczności, które mogę mieć wpływ na treść ostatecznego rozstrzygnięcia, albowiem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. postanowieniem z [...] wznowił postępowanie zakończone decyzją zaskarżoną w niniejszej sprawie. W dalszej kolejności zobowiązano pełnomocnika organu do ustosunkowania się do treści powyższego pisma skarżącego oraz do uzupełnienia akt administracyjnych poprzez udokumentowanie przebiegu postępowania wznowieniowego, a także do przedłożenia decyzji wydanej w wyniku wznowienia postępowania. W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik organu nadesłał pismo z 8 stycznia 2018 r. wraz z aktami postępowania wznowieniowego z których wynika, że Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu [...] wydał decyzję o nr [...], mocą której uchylił w całości decyzję zaskarżoną w niniejszej sprawie i umorzył postępowanie administracyjne z wniosku skarżącego o umorzenie należności z tytułu składek za okres 01/2012-05/2013. Pełnomocnik organu w treści wymienionego pisma wniósł jednocześnie o umorzenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie, gdyż po wydaniu decyzji z [...] przestał istnieć dług będący przedmiotem wniosku o umorzenie należności z tytułu składek. Nadto pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w treści pisma z dnia 2 lutego 2018 r. podał, że decyzja z [...] nie została zaskarżona w trybie art. 83 ust. 4 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1778 ze zm.), a także pismem z 7 marca 2018 r. udzielił informacji, że skarżący nie wniósł skargi na tą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) następnie powoływanej jako: p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w § 1 pkt 1 i 2. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn", gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Tym samym do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uchylenie przez organ zaskarżonej decyzji. Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że kwestionowana w skardze decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] została wyeliminowana z obrotu prawnego poprzez jej uchylenie. Potwierdza to znajdująca się w aktach administracyjnych sprawy decyzja z [...], jednocześnie umarzająca postępowanie administracyjne w sprawie wniosku skarżącego z 7 lipca 2017 r. o umorzenie na podstawie art. 28 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, należności z tytuł składek. Nadto godzi się wskazać, że od nowo wydanego rozstrzygnięcia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, nie został wniesiony żaden środek zaskarżenia, co zostało potwierdzone oświadczeniami pełnomocnika organu. W tej sytuacji Sąd uznał, że zasadnym jest umorzenie postępowania sądowego, gdyż w następstwie usunięcia z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.