I SA/Gl 1217/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Beata Machcińska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. nr [...] ustalającą J. S. (dalej: "skarżący") zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w kwocie [...] zł oraz ustalił wysokość tego zobowiązania w kwocie [...] zł. Na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej skarżący reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, składając jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W piśmie z dnia 16 listopada 2015 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie dokumentacji źródłowej. Wezwanie to doręczono w dniu 20 listopada 2015 r. W piśmie z dnia 30 listopada 2015 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek zaznaczył, że wykonanie decyzji w znaczny sposób utrudniłoby mu prowadzenie działalności gospodarczej i wiązałoby się ze znacznymi stratami finansowymi, łącznie z koniecznością rozwiązania umów o pracę z zatrudnionymi osobami oraz zakończeniem działalności handlowej. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2015 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, zaznaczając, iż skarżący nie nadesłał żadnego z licznych dokumentów objętych wezwaniem z dnia 16 listopada 2015 r. W dniu 5 lutego 2016 r. skarżący uiścił należny wpis od skargi w kwocie 1500,00 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., sąd po przekazaniu mu skargi może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać następnie należy, że inicjatywa do wskazania na istnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu przysługuje stronie skarżącej, która winna taki stan rzeczy uprawdopodobnić w uzasadnieniu swego wniosku. Tylko bowiem na podstawie jej twierdzeń Sąd może ocenić istnienie przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania decyzji. Użyte w wyżej cytowanym przepisie pojęcia nieostre, wymagają skonkretyzowania poprzez dokładną i wyczerpującą argumentację czy też zobrazowania za pomocą odpowiednich dokumentów. W orzecznictwie podkreśla się, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. Przepis ten zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 2914/12, LEX nr 1240731). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami i dowodami. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 298/14, LEX nr 1500173). W rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został poparty jakąkolwiek dokumentacją. Skarżący ograniczył się w nim jedynie do ogólnego stwierdzenia, że wykonanie decyzji wiązałoby się ze znacznymi stratami finansowymi, łącznie z koniecznością rozwiązania umów o pracę z zatrudnionymi osobami oraz zakończeniem działalności handlowej. Skarżący nie uprawdopodobnił zatem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawił on wyczerpującej argumentacji ani dokumentów, dotyczących swojej sytuacji majątkowej, które pozwalałyby przyjąć, że wykonywanie decyzji spowodować może niebezpieczeństwo wystąpienia następstw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaznaczyć jednocześnie należy, że od przedstawienia dokumentacji dotyczącej sytuacji majątkowej skarżący uchylił się już w postępowaniu dotyczącym przyznania mu prawa pomocy. Uniemożliwia to także obecnie, w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, poczynienie ustaleń faktycznych dotyczących któregokolwiek z aspektów sytuacji finansowej skarżącego, w tym jego dochodów oraz wyniku finansowego prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i stanu jego przedsiębiorstwa. Końcowo stwierdzić należy, że okoliczności przemawiających na wstrzymaniem wykonania decyzji Sąd nie dopatrzył się też, analizując akta administracyjne sprawy. Z uwagi na to, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.