I SA/Gl 1225/16
PostanowienieWSA w Gliwicach2017-04-25
Skład orzekający: Gabriel Radecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym może zostać uwzględniony bez złożenia przez wnioskodawcę wymaganej dokumentacji potwierdzającej jego sytuację majątkową i rodzinną?Ratio decidendi
Prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, co wymaga przedstawienia stosownej dokumentacji. Brak wykonania wezwania do uzupełnienia danych i dostarczenia dokumentów źródłowych uniemożliwia ustalenie sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy, co skutkuje odmową przyznania prawa pomocy.Stan faktyczny
Skarżący B. G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed WSA w Gliwicach w sprawie dotyczącej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o ulgach w spłacie należności. Wniosek był niekompletny, brakowało w nim danych dotyczących stanu rodzinnego, majątku i dochodów, a skarżący nie wykonał wezwania referendarza do uzupełnienia dokumentacji potwierdzającej jego sytuację majątkową i rodzinną.Rozstrzygnięcie
Odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym wnioskodawcy.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.
Skarżący, któremu przysługuje ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych, wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W ramach urzędowego formularza PPF zakwestionował pogląd wyrażony w uzasadnieniu wyroku, który oddalono jego skargę, wykreślił natomiast rubryki dotyczące jego stanu rodzinnego, majątku i dochodów, z jednym wyjątkiem – w rubryce poświęconej zobowiązaniom i stałym wydatkom wpisał 750 zł.
Pismem doręczonym dnia 28 marca 2017 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni danych zwartych we wniosku poprzez nadesłanie: dokumentów wskazujących wysokość wszelkich dochodów uzyskiwanych przez skarżącego i przez osoby pozostające z nim w gospodarstwie domowym, w szczególności zaświadczeń o wysokości wynagrodzeń, honorariów
i innych należności oraz świadczeń z okresu ostatnich sześciu miesięcy lub kopii decyzji, którymi te świadczenia przyznano albo zwaloryzowano, kopii zeznań podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych złożonych przez lub
w imieniu skarżącego oraz innych osób pozostających z nim w gospodarstwie domowym za lata 2015-2016, wyciągów z wszelkich rachunków bankowych oraz prowadzonych przez spółdzielcze kasy oszczędności, posiadanych przez skarżącego i przez osoby pozostające z nim w gospodarstwie domowym, obrazujących ich stan oraz wszystkie operacje dokonane w ich ramach w ciągu ostatnich trzech miesięcy,
a także dokumentów dotyczących lokat, zaświadczenia uzyskanego po dniu doręczenia niniejszego wezwania, że działalność gospodarcza skarżącego nadal jest zawieszona lub ewentualnie zlikwidowana, dokumentu pozwalającego ustalić tytuł prawny, na podstawie którego skarżący (jego żona) korzysta z nieruchomości wskazanej jako jego adres zamieszkania, w szczególności odpisów z ksiąg wieczystych, kopii umowy najmu itp. oraz kopii faktur lub rachunków obrazujących aktualną wysokość wydatków związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego oraz dokumentów potwierdzających zapłatę tych należności lub wysokość ewentualnych zaległości w tym zakresie.
Wezwanie nie zostało dotąd wykonane.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej P.p.s.a.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli wedle art. 245 § 2 P.p.s.a. obejmującym m.in. ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Musi ona więc tę przesłankę udowodnić, przedstawiając – z własnej inicjatywy lub na wezwanie – stosowną dokumentację źródłową.
Minimum staranności procesowej, jaką skarżący powinien przejawić, sprowadza się do dokładnego wykonania wezwania do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, tj. złożenia dodatkowych wyjaśnień i nadesłania wszystkich dokumentów źródłowych wymienionych w wezwaniu. Według art. 255 P.p.s.a. wezwanie takie wystosowuje się do wnioskodawcy wtedy, gdy jego oświadczenia okażą się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego
i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzą wątpliwości. Umożliwia ono weryfikację oświadczeń zamieszczonych we wniosku poprzez ich konfrontację
z niezbędną dokumentacją źródłową, a co za tym idzie gwarantuje wolną od wątpliwości ocenę jego możliwości płatniczych.
Tymczasem skarżący w ogóle nie wykonał tego rodzaju wezwania. Uczynił to przy tym w sytuacji, gdy we wniosku w istocie nie złożył żadnych oświadczeń na temat swojego aktualnego stanu rodzinnego, majątku i dochodów, czyli tych okoliczności, które mają znaczenia z punktu widzenia przesłanek przyznania prawa pomocy. Brak dokumentów źródłowych wyłącza poczynienie ustaleń faktycznych dotyczących któregokolwiek z tych aspektów sytuacji wnioskodawcy,
w szczególności dochodów i wydatków jego gospodarstwa domowego i jego majątku. Taki stan rzeczy uniemożliwia więc uwzględnienie wniosku; w orzecznictwie pojawił się nawet pogląd, w świetle którego w takiej sytuacji wniosku nie można rozpoznać merytorycznie, lecz trzeba pozostawić go bez rozpoznania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2005 r., sygn. akt I OZ 842/05, LEX nr 164157).
Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258
§ 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło