I SA/Gl 1230/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 22 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej w części decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W skardze z dnia 14 sierpnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł między innymi o wstrzymanie zaskarżonej w części decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] nr [...] ustalającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości na rok 2012 w części powyżej kwoty [...] zł. W treści skargi obszernie uzasadniono podniesione w niej zarzuty naruszenia przepisów procedury podatkowej i przepisów prawa materialnego. W tych ramach nie przedstawiono jednak jakiejkolwiek argumentacji uzasadniającej złożony wniosek o wstrzymanie wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), "po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...)." Ochrona tymczasowa, o której mowa w tym przepisie ma zastosowanie do aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a. in fine). W tym konkretnym przypadku ma miejsce zarówno tożsamość podmiotowa, jak i przedmiotowa sprawy i dlatego możliwe jest również orzekanie o wniosku dotyczącym decyzji organu pierwszej instancji. Co znamienne, zaistnienie chociażby jednej z wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanek uzasadnia wstrzymanie wykonania aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r. I FSK 983/08 - LEX nr 468877). W innym ze swoich postanowień sąd kasacyjny przyjął, że żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, źródło:www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podobnie w postanowieniu z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt II FSK 502/09 podkreślono, że twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi. Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać jakie dowody chciałaby przedstawić wnioskodawca, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. (LEX nr 569795). Zdaniem Sądu strona skarżąca nie wskazała i nie wyjaśniła, na czym miałoby polegać spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków lub na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Podobną konkluzję wywiódł organ odwoławczy w postanowieniu z dnia [...] nr [...], mocą którego odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej obecnie decyzji, orzekając na podstawie art. 62 § 2 pkt 1 P.p.s.a. Należy również podkreślić, że przedwczesna jest zaś, na tym etapie postępowania, analiza sprawy w kontekście przywołanych w skardze zarzutów naruszenia prawa, których organ miałby się dopuścić wydając zaskarżoną decyzję. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowił jak w części dyspozytywnej orzeczenia.