I SA/Gl 1231/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" sp. z o.o. w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 sierpnia 2007r.; Postanowieniem dnia "[...]" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie skarżącej spółki na postanowienie z dnia "[...]" o odmowie przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu podano, iż zaskarżone postanowienie doręczone zostało skarżącej w dniu "[...]", zatem siedmiodniowy termin przewidziany dla złożenia zażalenia upłynął w dniu "[...]". Strona skarżącą z kolei zażalenie złożyła dopiero w dniu "[...]". W dalszej kolejności w dniu "[...]" skarżąca nadała do tut. Sądu pismo, w którym zawarła wniosek o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności tj. do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia "[...]". We wniosku podała, iż faktem jest, że przesyłka zawierająca orzeczenie tut. Sądu z dnia "[...]" odebrana została z Urzędu Pocztowego w O. już w dniu "[...]". Zazwyczaj odbierana korespondencja, tego samego dnia dostarczana była do Biura Zarządu spółki, przesyłką ekspresową. Pracownik odbierający pocztę nie miał jednakże świadomości, iż odpowiedź na odebrane postanowienie Sądu musi być zrealizowana w zawitym siedmiodniowym terminie i przesłał je wraz z pozostałą korespondencją do Biura Zarządu spółki dopiero w dniu "[...]", wraz z informacją o jej odbiorze w tym również dniu. W tej też dacie przesyłki zostały przyjęte w książce kancelaryjnej ewidencji pism przychodzących do spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny. Zgodnie z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu – w tym przypadku do wniesienia zażalenia na postanowienie tut. Sądu o odmowie przyznania prawa pomocy. Strona musi zatem uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od niej niezależna. Należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała istnienia powyższej przesłanki przywrócenia terminu. Powołuje ona bowiem okoliczność związaną z faktem doręczenia przesyłki- zawierającej postanowienie Sądu, od którego przysługiwało zażalenie, które należało wnieść w nieprzekraczalnym terminie siedmiu dni- pracownikowi skarżącej spółki, który w dalszej kolejności przekazał orzeczenie Sądu, Zarządowi spółki z kilkudniowym opóźnieniem. Treść przepisu art. 86 §1 powołanej wyżej ustawy wskazuje, że Sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy. Niezawinione uchybienie terminu ma miejsce wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić zatem jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak odpowiedniej wiedzy pracownika skarżącej spółki w zakresie skutków przekroczenia siedmiodniowego terminu przewidzianego do złożenia zażalenia, nie stanowi wszelako nadzwyczajnej przeszkody, która uniemożliwiałaby złożenie środka zaskarżenia w ustawowym terminie. W tym stanie rzeczy uznać należy, że analizowana tu przesłanka, warunkująca dopuszczalność przywrócenia uchybionego terminu, nie została spełniona. Nadto godzi się wskazać, iż zgodnie z treścią art. 67 § 3 p.p.s.a., pisma w postępowaniu sądowym dla przedsiębiorców i wspólników spółek handlowych wpisanych do rejestru sądowego na podstawie odrębnych przepisów doręcza się na adres podany w rejestrze chyba, że strona wskazała inny adres do doręczeń. W nadesłanego do akt sprawy odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wynika wyraźnie, iż siedziba spółki mieści się w O. przy ul. "[...]", na tenże zatem adres doręczana była wszelka korespondencja kierowana do strony skarżącej. Z kolei adres do korespondencji, na który doręczać należy przesyłki sądowe adresowane do skarżącej, wskazano dopiero we wniosku o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności. W związku z powyższym na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji.