I SA/Gl 1235/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży w 2009 r. udziału w nieruchomości postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W treści skargi z dnia 8 października 2014 r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, G.P. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten został oddalony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 grudnia 2014 r. z powodu nie uprawdopodobnienia podnoszonych we wniosku okoliczności. Pismem z dnia 28 stycznia 2015 r. pełnomocnik skarżącej ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał że skarżąca nie jest obecnie w stanie ponieść ciężaru wykonania decyzji, a przymusowe wykonanie wyrządzi jej znaczną szkodę. W uzasadnieniu wniosku podniesiono trudną sytuacje majątkową skarżącej. Skarżąca w okresie od stycznia 2013 r. do lipca 2014 r. pozostawała osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Okoliczność tą udokumentowano zaświadczeniem z urzędu pracy. Od sierpnia 2014 r. skarżąca rozpoczęła prowadzenie własnej działalności gospodarczej polegającej na detalicznej sprzedaży kwiatów i nasion. Z działalności tej osiąga niewielkie dochody oraz nie są one stałe, średnio około 1600 zł brutto. W celu uprawdopodobnienia tej okoliczności nadesłano kopie ewidencji przychodów za rok 2014 r. Trudną sytuację majątkową skarżącej, dodatkowo utrudnia śmierć jej męża w listopadzie 2014 r. (nadesłano kopię aktu zgonu), z tego powodu wszystkie koszty prowadzenia gospodarstwa domowego skarżąca ponosi samodzielnie. Sytuacja majątkowa skarżącej nie pozwala jej na zaciągniecie pożyczki lub kredytu na spłacenie zobowiązania. Podkreślono, że przymusowa egzekucja pozbawi ją środków na bieżące utrzymanie oraz trudne do odwrócenia skutki w zakresie płynności finansowej prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Przywrócenie stanu poprzedniego będzie możliwe tylko po długim okresie czasu przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm., dalej "ppsa") w razie wniesienia skargi organ, który wydał zaskarżoną decyzję lub postanowienie, może z urzędu lub na wniosek skarżącego wstrzymać ich wykonanie w całości lub w części. Stosownie jednak do art. 61 § 3 ppsa odmowa wstrzymania wykonania aktu przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu, który po przekazaniu doń skargi może wydać postanowienie uwzględniające taki wniosek. Przystępując zatem do rozpoznania wniosku, odnotować trzeba w pierwszej kolejności, że w myśl art. 61 § 1 ppsa wniesienie skargi do sądu co do zasady nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje tę zasadę i może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym, które, w świetle treści przywołanego już art. 61 § 3 ppsa, polegają na niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że we wskazanym wyżej przepisie przewidziano stosunkowo restrykcyjne przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nadając tej instytucji charakter wyjątkowy i uzależniając jej zastosowanie od wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych. Zauważyć nadto należy, że przytoczona wyżej regulacja niewątpliwie nakłada określone obowiązki zarówno na wnioskodawcę, jak i na Sąd, który winien dokonać analizy akt sprawy. W omawianej sprawie skarżąca składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poparła go dokumentacją świadczącą o jej aktualnej sytuacji finansowej. W świetle zaś tej dokumentacji, w ocenie Sądu, żądanie skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zgromadzone bowiem w sprawie dowody pozwalają przyjąć, że wykazano, iż wykonanie decyzji będzie się wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jak wymaga tego art. 61 § 3 ppsa. Do wniosku takiego prowadzi porównanie obecnej zdolności płatniczej skarżącej z nieporównywalnie większą kwotą zobowiązania podatkowego określonego w zaskarżonej decyzji, a także wzgląd na jej stan majątkowy. Bez wątpienia wykonanie zaskarżonej decyzji może pogorszyć trudną sytuację finansową skarżącej, skutkując w dalszej kolejności zakończeniem prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratę źródła utrzymania. Nie można przy tym tracić z pola widzenia, że zlikwidowanie i ponowne rozpoczęcie działalności gospodarczej, która po pół roku nie przynosi strat, istotnie może być bardzo trudne. Powyższe stanowi spełnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Jej wykonanie może bowiem doprowadzić do realnych negatywnych następstw. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.